( i&i ) 



het algemeen schijnt het een vaste regel te zijn, 

 dat, hoe dieper het water is, des te beter de 

 Tripangsoort voor den handel, zoodat zelfs de 

 mindere soorten niet anders, dan op ondiepe of 

 droogvallende plaatsen gevonden worden. De 

 grond, waarop men dezelve vindt, bestaat ge- 

 woonlijk uit wit zand met verspreide koraalstee- 

 nen, of ook wel met eene dunne laag slijk over- 

 dekt en dan met eene soort van zeegras begroeid. 

 Hoezeer het dier oogenschijnlijk bewegingloos 

 op den grond ligt, bespeurt men nogtans bij 

 hetzelve merkbare levensteekenen, die naar re- 

 gelmatige natuurwetten schijnen te luisteren. Zoo 

 heeft men , bij voorbeeld , opgemerkt , dat op on- 

 diepe of droogvallende plaatsen , het dier met 

 het opkomen van den vloed, plotseling uit het 

 zand te voorschijn treedt, en de grond als met 

 hetzelve bezaaid is, alhoewel er daar vóór dien 

 tijd , slechts enkelen zigtbaar waren. Men zal 

 hieruit de gevolgtrekking mogen maken, dat de 

 levenswijze van het dier veelal door de werking 

 van de maan geregeld wordt. Zoo heeft men 

 ook opgemerkt, dat, wanneer eenige malen achter- 

 een op eene zelfde plaats is gezocht geworden, 

 de hoeveelheid Tripang vermindert, even als of 

 het dier hierdoor ware verjaagd geworden ; dit 

 verhindert echter niet, dat elders, op gerin- 

 gen afstand , hetzelve zich weder overvloedig ver- 

 toont. 



Zoo- 



