( 156 ) 



geheelen omvang, en getuigt zoowel van der 

 Makassaren vroegere grootheid , daar zij de blijk- 

 baar ste bewijzen van hunnen vroegeren uitge- 

 strekten handel en zeevaart oplevert, als van den 

 moed en volharding, die hen bezielen, om met 

 hunne ranke vaartuigen zich naar zulke afgele- 

 gene oorden te begeven, om daar, onder torsching 

 van zoo vele gevaren, zich de middelen van een 

 aller moeijelijkst bestaan te bezorgen. 



Het voordeel , aan deze ondernemingen verbon- 

 den, is voor een' ieder', die deel aan dezelve 

 neemt, afhankelijk van de vangst. Dit spoort 

 hen aan, om wanneer zij ter bestemde plaatse 

 zijn aangekomen, den kostbaren tijd met allen 

 mogelijken ijver, wel te besteden. De Pa- 

 dewakangs, tot die vangst bestemd, zijn ge- 

 woonlijk tusschen de 10 en 15 kooijangs ruimte 

 groot en met 20 a 40 menschen bemand ; de- 

 zelve worden voorzien van rijst, berekend op 

 2 pikols voor ieder opvarende , en dus ruim voor 

 een halfjaar mondbehoefte, en behalve van het 

 benoodigde water en brandhout , met een aantal 

 ronde ijzeren pannen om de Tripang te koken. 

 Aldus uitgerust, verlaten deze praauwen Makassar 

 in de maand December, rigtende haren koers 

 vooreerst naar het eiland Tannah Djampea of 

 Malala, voornamelijk met het doel, om zich daar 

 van de benoodigde kano's te voorzien, die hen 

 ter plaatse van de vangst moeten dienen , en door 



de 



