( 159 ) 



Tripang, als tusschen beide handen of in de 

 buiging van eenen der armen kan bevat worden, 

 op te komen, hetwelk uit hoofde van derzelver 

 grootte aldaar, zelden 4 stuks te boven gaat. 



De Tripang, die men op die plaatsen aantreft, 

 behoort tot de zoogenaamde witte; men vindt 

 dezelve aldaar onvermengd met andere soorten; 

 althans de Marege-visschers bemoeijen zich met 

 geene andere soorten, noch met eene andere wijze 

 van vangen, dan door opduiking; somtijds in- 

 tusschen vergezellen hen eenige weinige praauwen 

 Tau-ri-Djene's van Koeding-aring; deze blijven 

 alsdan op de reeden en banken onder de kust, 

 zoekende volgens hun gebruik, met de Ladoeng, 

 en halen alsdan ook wel andere soorten op. 



Aan den wal gebragt, wordt de Tripang aan- 

 stonds in zeewater, ongeveer Juur lang gekookt, 

 daarna ter verkoeling afgezet, waarop men het dier 

 den rug overlangs opensnijdt en andermaal £ uur 

 goed laat koken , waarna men het 1 a 2 maal 24 

 uren boven een zacht vuur laat droogen, en ver- 

 volgens 2 a 3 dagen aan de hitte der zon bloot stelt, 

 waarop het deszelfs volledige bereiding heeft on- 

 dergaan. Men is gewoon, deze Tripangsoort , 

 zoowel als die, welke men langs de kust van 

 Marege vindt, met den bast van denBankoboom 

 (niet te verwarren met Bankoedoe, Bankoeroe 

 of Bingkoeroe, den bast van eenen boomwortel, 

 die ook tot roodverwen gebruikt wordt), dien 



L * men 



