( 190 ) 



vorm. De ovale gedaante van het vruchtbegin- 

 sel, welks top in de zeer jonge bloemen ge- 

 knopt is, wordt bij vermeerderden groei meer 

 regelmatig, en blijft door de punten van den 

 kelk gekroond. In hetzelve erkent men eene 

 uit den bodem ontspringende , draadvormige pla- 

 centa, die zich naar boven verbreedt, en twee 

 uitspringende verlengsels heeft, waaraan hier 

 twee eitjes afhangen. Deze eitjes buigen zich 

 bij ontwikkeling binnenwaarts , zoodat de bui- 

 tenste zijde bijna eenen geheelen cirkel beschrijft, 

 en de zaadmond naar het punt van aanhechting 

 gerigt wordt. In dien staat heb ik in dezelve 

 twee vliezen waargenomen. 



Bij de verdere ontwikkeling, waarbij de kelk- 

 en stamper-deelen blijven bestaan, omringen de 

 eerste den top van de ovale vrucht, waaraan de 

 kelk als buitenbekleedsel blijft deel nemen. Deze 

 zamengroeijing maakt dan ook de onderschei dir^ 

 van het eigenlijk bekleedsel der vrucht moeije- 

 lijk , en het komt mij voor , dat het celweefsel 

 in de jongere vruchtbeginsels hiervoor gelden 

 kan. Beter is het tweede bekleedsel der vrucht 

 (mesocarpium) te onderscheiden en de vorm er 

 van is geheel eigenaardig. Een oppervlakkig 

 onderzoek der steenvrucht, van de buitenste dee- 

 len ontdaan , doet ons dezelve als geribt voor- 

 komen; haar echter naauwkeurig beschouwende, 

 dan zien wij , dat alle deze ribben in een zwart 



punt- 



