( 192 ) 



vliesje, dat ik enkel aan het punt van aanhecht 

 ting onderscheiden heb, doet mij vooronderstel- 

 len, dat dit het onuitgegroeide huitenhekleedsel 

 (Testa) is, en het binnenbekleedsel (Tegmen) 

 alleen de kern blijft beschutten. De kiemwit- 

 stof, die het grootste gedeelte van het zaad uit- 

 maakt, is wit en vleezig, en in haar midden is 

 de groene kiem gelegen. Deze doorloopt een 

 groot gedeelte van de lengte van het kiemwit, 

 en is, wat hare rigting tot de axis der vrucht 

 betreft, omgekeerd, maar, de aanhechting van het 

 zaad tot grondslag nemende, regt opstaand. De 

 gedaante der kiem is gelijk aan die van eenen 

 knods, waarvan het worteleinde het dikkere deel 

 uitmaakt, en de zaadlobben, spits toeloopende, 

 een e vore als scheidingspunt hebben. 



Bij de kiemende zaden, die ik op de takken 

 van verschillende boomen gevonden heb , was 

 fret bo\enste gedeelte van het endocarpium in 

 vijf punten gespleten , tusschen welke de wortel 

 te voorschijn trad. Deze kruipt over den tak 

 en vormt eene verdikking, waaruit de wortel 

 tusschen de verdieping van den bast, naar het 

 hout van de aanstaande voedende plant, door- 

 gaat. Na deze inplanting ontwikkelen zich de 

 zaadlobben, in lijnvormig puntige blaadjes, en 

 de bekleedselen vallen af. 



D( 



