( 204 ) 



dezelve eenen grooteren omvang hebben. Door 

 dezen rust de stam op de plant, zonder echter 

 hier in de minste bewerktuigde gemeenschap te 

 wezen. 



De stam is bij de meeste jongere planten en 

 takken zaamgedrukt, zelden veelhoekig: L.gem- 

 miflorus rwdt. en bl. Hij wordt bij de ouderen 

 rond, en met uitzondering van enkele L. tetra- 

 gonus bl. enz., heb ik den hoofdstam bij allen 

 in dezen vorm aangetroffen. De verdeeling van 

 denzelven is tweederlei: bij de Loranthus-soovien 

 zijn de takken zelden volmaakt tegen elkander 

 overstaande ; bij Viscum daarentegen , vooral bij de 

 bladlooze soorten, zijn zij niet alleen naauwkeu- 

 rig in een vlak, maar soms zelfs kransvormig 

 geplaatst , waardoor de eigene gaffelverdeeling 

 ontstaat, die deze gewassen kenmerkt. De schors, 

 die bij het punt van vasthechting begint, is bij 

 Loranthus verschillend gekleurd, en bij Viscum 

 groen en met stomata voorzien (1). Bij de 

 knoppen zijn twee vormen, die echter te zamen 

 behooren; de Visca leveren de gemmae adpressae 

 en bij Loranthus zijn de imbricaiae, ten gevolge 

 der meerder ontwikkelde bladen , overheer- 

 schend. De stand dezer laatste met dien der 



tak- 



(1) De afscheiding der verouderde epidermis is in deze 

 familie een zeldzaam verschijnsel, en door mij hij de verza- 

 melde soorten alleen aan de L. Jackianus waargenomen. 



