( 214 ) 



punt, maar meer regtstandig op het midden of 

 op de vooruitspringende gedeelten uit. 



Het merg der meeste soorten bestaat uit aan- 

 zienlijk groote cellen, met verdiepingen (Tiipfel) 

 of kleine korrels voorzien. In het midden zijn 

 zij regelmatig achthoekig, maar nemen bij de 

 intrede der mergstralen, eenen meer onregelma- 

 tigen vorm aan. De mergstralen zijn van den- 

 zelfden aard, maar bij de dwarse doorsnede 

 vertoonen zij zich als langwerpig vierkante cel- 

 len, die soms nog naar de zijde van de vezels, 

 eene rij ovaalronde hebben. 



Van dezen alfïemeenen vorm wijkt de in zijnen 

 habitus ook verschillende L. Macklottianus af, en 

 heeft eene structuur, die aan Ferula enz. (tre- 

 viranus Physiologie pag. 249) doet denken 5 

 het merg bestaat voornamelijk uit langwerpig, aan 

 beide einden spits toeloopende cellen , welke in 

 een weinig geAVOon mergweefsel vastliggen. De 

 doorsnede doet dan ook hier moeijelijk de merg- 

 stralen onderkennen, ten zij men hier voor de 

 fijne cellen lagen houdt, die in groote menigte van 

 de mergkanaalruimte naar den omtrek loopen. 



De mergstralen stooten van boven aan eene digte 

 laag van weefsel, die vezels schijnen en met de 

 gemelde stralen de houtbundels bepalen. In deze 

 vaatbundels is eene ongelijke hoeveelheid grootere 

 openingen, die de vaten aangeven, wier plaatsing 

 mij vrij ongelijk en onregelmatig is voorgekomen. 



De 



