( 217 ) 



familie nog niet behandeld is. De bladsteel, wel- 

 ke, zoo als treviranus teregt aanmerkt, met 

 den stam te vergelijken is, Lood mij bij dwarse door- 

 snede aan de basis, meest eenen ronden vorm aan, 

 en de epidermis een helder ongekleurd vlies, waar- 

 in de gekleurde cellen der schors uitstaken. De 

 laag dezer parenchymatische cellen, bereikt bij 

 vele eene aanzienlijke dikte, en de cellen som- 

 wijlen eene opmerkelijke grootte. Uit deze, gaan 

 stralen van langwerpige of kleine ronde cellen, 

 naar het midden in een dergelijk weefsel over, 

 hetwelk het merg voorstelt. De eerste structuur 

 vond ik bij den Loranthus incarnatus , en hier wa- 

 ren de cellen van deze stralen zeer lang en smal, 

 zoodat ik maar drie en somwijlen slechts twee in 

 eenen straal erkennen kon, die in eenige weinig 

 grootere in het midden uitliepen. Bij L. coccineus 

 jack, waren deze stralen veel breeder en beston- 

 den , even als het middelpunt of merg, uit een 

 aantal zeer kleine zeshoekige cellen. Het aantal 

 dezer stralen was altijd oneven. Tusschen dezen 

 zijn grootere of kleinere houtbundels, welke uit 

 vezels en eene aanmerkelijke hoeveelheid vaten 

 bestaan. De algemeen waargenomen vorm is, dat 

 tegen het celweefsel de vezels en de vaten , meer 

 binnenwaarts , in eene bijna onafgebroken reeks 

 gelegen zijn. Somwijlen verdeelt zich deze reeks 

 en dan treden de vezels tusschen de opene deelen 

 van den hoek. Bij enkele zijn deze vaatbundels 



L. 



