( 235 ) 



zelfde vlak als de moedertak , en de raiddeltak 

 volgt de eerstgemelde groeiwijze. 



Debloeiwijze, in de oksels der bladen gezeten, 

 is bij de bladlooze , ingeval van eene eenvoudige 

 voortzetting , boven op het lid en , bij eene gaffel- 

 verdeeling der takken , soms kransvormig. Bij 

 enkele soorten V. spicatum enzv. treffen wij , ten 

 gevolge van de aboitie der bladen, volkomene 

 aren aan, die uit even zoo vele leden bestaan, 

 als er bloemkransen gevonden worden. 



Verdeeling. 



De uiterlijke vormen [Habitus) en het verschil 

 der bloemen tot grondslagen nemende, kunnen 

 wij in het Linneaansche geslacht Viscum, waarvan 

 ik Viscum spicatum Khs. als eigen geslacht, op 

 grond van den vorm der stuifdraden en der bloem- 

 bekleedselen, onder den naam Ginalloa afzonder, 

 vier verschillende natuurlijke groepen vinden. 



Van de eerste is Viscum album de grondvorm, 

 en hiertoe behooren de tweehuizige soorten ge- 

 bragt te worden, Zij zijn tot dusverre nog niet 

 in den Archipel, maar wel op het vaste land van 

 Indië, door den Heer WAiiLiCH en anderen ge- 

 vonden , en deze zouden als onderaf Jeeling , welke 

 de oorspronkelijke soort bevat , den naam Viscum 

 verum behouden. 



De tweede , waarvan Viscum oriëntale de typus 



is, 



