( 239 ) 



onderzoek blijkt het, dat het buitenste evenzoo 

 tegenover de bloemspil staat en deszelfs basis de 

 beide zijdelingsche omgeeft. Deze zijn somwijlen 

 meer naar de eene zijde gedrongen, en het ge- 

 beurt dan niet zelden, dat er eene zamengroeijing 

 plaats vindt. 



De meeste soorten hebben slechts een enkel 

 schutblaadje, dat tegenover de bloemspil staat: 

 dit is bij velen zeer klein, zoodat het niet meer 

 dan een schubje vormt 5 bij enkele daarentegen, 

 ontwikkelt het zich tot een klein blaadje, dat den 

 kelk omgeeft (L. Oortianus khs.). 



Eene eigenaardige wijziging biedt eene soort, 

 welker schutblaadjes zaamgegroeid , en wier bloe- 

 men door kleine randjes derzelve omgeven zijn. 

 L. axanthus khs.). 



Kelk. Hij is bij de meeste soorten, met uit- 

 zondering van L. setigerus khs., geheel met het 

 ovarium, zoover dit strekt, zaamgegroeid, en vormt 

 bij eenigen eenen, weinig boven hetzelve uitsteken- 

 den rand, die bij anderen meerder ontwikkeld voor- 

 komt. Deze rand is meest gelijk, somwijlen ge- 

 tand (L. Bahajensis) , of onregelmatig , ten gevolge 

 der ontwikkeling van de bloemkroon, gedeeld. 

 Bij de meeste is hij van eene dikke zelfstandig- 

 heid, maar bij L. Bahajensis vliezig, even als 

 bij eenige, tot de afdeeling Psittacanthus van mar- 

 tius behoorende. 



Bloemkroon. Meer verscheidenheid als de 



Q* kelk 



