( 245 ) 



zich alleen , bij eene doorsnede in liet midden der- 

 zelve , een klein puntje fijner celweefsel. Bij 

 verdere ontwikkeling (fig. 1) zondert zich hierin 

 een zak af, die, uit het donker gedeelte van de 

 basis ontstaande, van boven open schijnt (fig. 2). 

 De doorsnede van reeds meerder ontwikkelde 

 vruchtbeginsels doet den kiemzak, met een fijn 

 celweefsel gevuld, en eene aanmerkelijke zak- 

 king van het zaad zien (fig. 3). Dit nederzakken 

 van het eitje, en de hieruit volgende zamendruk- 

 king van het benedenste celweefsel des vrucht- 

 beginsels, neemt verder toe (fig. 5), en de kiem 

 vertoont zich nu als een klein donker puntje in het 

 losse weefsel van den kiemzak ; terwijl het omrin- 

 gende van denzelven, waarin het kiemwit ontstaan 

 zal, nog geheel doorschijnende is. Het onderzoek 

 van meer gevorderde vruchtbeginsels doet eene 

 meer ronde, witte massa zien, die vervolgens 

 eenen peervorm (fig. 6) aanneemt. Deze jonge 

 kiem is opmerkelijk, omdat de zaadlobben het 

 dikste gedeelte vormen en de wortel spits uit- 

 loopt: de eersten zijn in dezen staat zeer ongelijk. 

 De ontwikkeling van de kiem nagaande , zoo 

 zien wij dezelve , bij de nadering van het tijd- 

 perk der rijpwording , van gedaante veranderen , 

 en juist een' tegenover gestelden vorm aannemen, 

 wordende de wortel knodsvormig en de zaadlob- 

 ben toegespitst. Nadat de kiem reeds eene aan- 

 zienlijke grootte erlangd heeft , begint het door- 

 schijn 



