( 248 ) 



Het zaad heeft, zoo als ik reeds aanmerkte, 

 twee bekleedselen, die een vleezig kiemwit om- 

 geven, in welks midden de groene kiem omge- 

 keerd geplaatst is. De gedaante van deze is meest 

 die eener knods: het worteleinde, dat het verdikte 

 gedeelte vormt, steekt boven het eiwit uit en 

 wordt door de kleefstof beschermd. De puntig 

 uitloopende zaadlobben zijn over het algemeen 

 zeer digt tegen elkander gelegen , en omvatten 

 de kleine plumula, die (fig. 9) soms in eene ver- 

 wijding ligt. 



Groeiwijze. De vroeger gegevene algemee- 

 ne opmerkingen over de groeideelen dezer gewas- 

 sen, zijn geheel op deze soorten toepasselijk, en 

 berusten op dit, als hoofdgeslacht. De rigting van 

 den stam is, zoo als bij deEuropesche soorten, onge- 

 lijk, en hangt zoowel van de plaatsing van het zaad 

 op de voedingplant, als van de meerdere of min- 

 dere buigzaamheid en zwaarte der ontwikkelende 

 takken af, waardoor de plant bij L. pentandrus enz. 

 regt, en bij L, Schultesü enz. hangende is. In het 

 laatste geval keeren zich de bladen altijd met de 

 bovenvlakte naar boven , en de bloemen vol- 

 gen meest de rigting van den stam. De aan 

 vele soorten eigene beharing der bladen, vordert 

 echter eenige opmerking. Zij verschijnt eerst 

 op het derde of vierde ontstane bladpaar, en 

 geeft aan de jongere deelen een donzig voorko- 

 men, met eene bruine of witte kleur. Deze be- 

 ha- 



