( 249 ) 



haring bij eenige vergrooting waarnemende, dan 

 blijkt al spoedig de stervormige gedaante der 

 deelen. Bij eenigen zijn het eenvoudige sterren, 

 bij anderen verscheidene op eenen steel vereenigd ; 

 de laatsten hebben den hoofdsteel met eene voort- 

 gaande holte en de zijtakken op denzelven geleed. 

 De kleur dezer haren is in de vliezen zelve ge- 

 legen, en haar aanmerkelijk verschil doet de 

 eigene kleur der bladen ontstaan. 



De bloeiwijze behoort bij alle soorten tot de 

 middelpunt zoekende (centripeta) , met uitzonde- 

 ring van Z. Macklottianus , die het middelpunt 

 ontwijkende (centrifuga) is. Zij biedt vele wij- 

 zigingen aan, die echter meest tot den trosvorm 

 behooren, welke bij enkelen (Z. setigerus, L.penta- 

 petalus) den aar vorm nadert. Bij weinige wordt 

 de vorm door verkorting des algemeenen bloem- 

 steels , tot dien van een hoofdje gebragt (Z. 

 loniceroïdes Z.). Een nog minder uitgroeijen 

 van denzelven, doet de bloemen op een recep- 

 iaculum vereenigen (Z. gemmiflorus) en dus een' 

 knop ontstaan, die aan de Compositae herinnert. 

 Z. axantkus heeft dezelve mede in de oksels ver- 

 eenigd, maar tusschen de zamengegroeide schut- 

 blaadjes, die eene massa vormen, ingegroeid. 



VERDEEiiiNG. De bezwaren, door den Heer 

 de cando:l:le geopperd, zijn nog ver van weg- 

 genomen te zijn, om eene, op vaste gronden 

 rustende, verdeeling daar te stellen. De Indische 



soor- 



