[ 106 



bestond namen de krachten van den lijder wel 

 niet veel toe, maar zijn aJgemeen gevoel was 

 zacht en harmonisch, zoo dat hij zich veelal met 

 eene volledige herstelling vleide. 



De zweren , welke zich het meest aan de voe- 

 ten vertoonden, waren soms ligt en oppervlak- 

 kig of exulcerationes folliculorum sebaceorum: 

 soms hadden zij een kwaadaardig gangraeneus 

 karakter, voor ai wanneer zij op den voorvoet 

 geplaatst waren .Zij hadden eenen donkergrijzen, 

 smerigen grond en hooge afgescheurde randen : 

 of zij waren gedurende de uitbreiding van de 

 zweer met een donkergrijs vlies bedekt: vocht 

 of etter scheidden zij niet af en zij hadden daarom 

 het uitzigt van bedorven gekookt vleesch. 



Ook deze zweren beterden of verslimmerden 

 naar mate van het voorhanden zijn of zwijgen 

 der koorts; want zoodra de koorts verdwenen was 

 bemerkte men gewoonlijk aan den rand der 

 zweer eenige kleine zwarte puntjes, welke eenige 

 lijnen diep in dezelve indrongen en alzoo door 

 hunne vergrooting een ulcus in ulcere daarstelden. 

 De gangraenescentie zonder bemerkbare voor- 

 afgaande ontsteking schijnt mij degangraena criti- 

 ca volgens G. Frank te zijn, van welke deze 

 schrijver echter geene breedvoerige beschrijving 

 geeft. 



In sommige gevallen vormen deze zweren 

 eene spongieuse , passieve y bloeding leverende 

 vlakte , nadat zij gezuiverd zijn. 



De etterbuilen , bubones critici, vertoonden zich 

 als een gevolg der ziekte meestal aan den 



