planlarum cloctrinarii))) directionem longitudinale«! 

 direetioni spirali oppositam esse vult. Haie opinion i 

 aîiqiiid veri snbest , sed uti Goethe rem concepit , 

 teneri non potest. Verum Іізес in opère rneo sunt 

 legenda. Иіс partes plantœ principales earumque 

 nexum breviter nie indicasse sufficiat. Omnis planta 

 pendet in oppositione dupliei , altera simplex est , 

 altera composita. Simplicem dicimus esse inter ra- 

 dicem et cnulem, eompositam inter folium et fruc- 

 tificationein , ut nuncupatione Linneana utar. 

 Radix et caul is caudicem [Stock] efficiunt , folium 

 et fructificatio alteram plantée partem , quam Ex- 

 clusum (Ausschlag] vocare soleo. Gaudex et Exclu- 

 su m. polariter si hi sunt opposita. (Sit venia verbis ! 

 Latinitas non tarn in vocabulis singulis quam in 

 serendis verbis cernitur. Pro fructifieatione , quae 

 partem indicare non potest, Ferculi (Tragt) vocabu- 

 lum usurpo , de quo Fabri tbesaurum s. b. v. 

 consul as. ) 



Proindi principales plantse partes sic erunt ordi- 

 nandi. 



PLANTA, 



a. Partes esseniiales. b. Partes accessorite* 



Caudex. Exclusuni. 



i. Radix. 2. Caulis. 3. Folium. 4. Fectulum. 



Fectulum varias subit formas, neque tarnen ideo 

 una pars principalis esse desinit. Hœ ibrmae sunt : 

 ЕІ05 ? fruclus > semen, embryo. Hic vero ordo quem 



