519 



que açriter mihi intuenti Contimit, ut divisionem 

 hue pertinentem dignoscerem. Cernebam Vegeta- 

 bilia plianerogamia in Herbas et Arbores esse divi- 

 dendes. Non me latebat ? haue dividend i rationem 

 quasi proseriptum esse summorum Bolanicorum 

 judiciis. Jam inde a Linneo , ' quasi summo Ponti- 

 fice , aqua et igni interd ictus erat , qui ejusmodi 

 divisionem in seientia cominittere vel admittere 

 ausus esset. Amicus Linnens, amicus De Gandolleus, 

 sed magis arnica Veritas. Doctissimorum virorum 

 auctoritas non lantum a pud me valuit , ut a veri 

 investigatione desciscerem. Nec incassum contendi. 

 Cuai diceient iili, inter Herbam et Arborem vulgi 

 tanluai opinionem , non ipsam naturam fecisse 

 discrimen , equidem banc sentenliam ex ipsorum 

 dictis, quœ multa in opère meo citata sunt, reielli. 

 lpsos mearum testes feci sententiarum. Ipsi predi- 

 cant , Arborum naturam diversam esse a reliqua- 

 rum plantarum natura. Nullus fere est anatomise et 

 physiologiee locus, ubi non patefiat diversa arborum 

 natura. Veiut de ]enticellis quae docenlur ( v. De- 

 Cand. Orgauo. c. 8. p. 78. vers. germ., solas arbores 

 concernunt. « PJanlœ perfeclissimœ, inquit Okenius,. 

 Arbores sunt.» Ergo arbores non cum reliquis 

 confundendae erant. Accuratius inquirens notam 

 etiam manifestam inveni , in terminorum farragine 

 latentem, quœ Arbores (cum Fruticibus) ab Herbis 

 discerni possent , folia dico inserta , ab lierbarum 

 foliis adnalis a perte discedcntia. 



Hase aulem prima et suprema Regni divisio est 



