De ojftum petrijicatortm ortu diluviano. 239 



Quod nunquam & nusquam repertum fit iceleton exhi- 

 bens jufta proportione animalis noti oeconomiam>aut partium 

 neceffariarum haud plus vel minus oftendens. 



Quod in horrendis & ingentibus monftris^qua? proximc 

 accesfiffe ad verum credita funt 3 nullum perfe&e cohaeferit y 

 aut defe&u caruerit. Ubique de ineuria fofforum, de deper- 

 ditis querelae ; ubique excufationes & fubterfugia apud ftru- 

 ftores difToluta? machinae. 



Sufficiat his probandis unicum & quod omnium maxi- 

 me corpus Elephantinum mentiri noftra aetate vifum eft y ex- 

 emplum m osfibus A. 1685. propeTonnam vicum 5 qui eft in 

 Serenifs. DucisSaxo-GothaniThuringica ditione ioT.pedum 

 profnndo colle effosfis. In quibus Elephanto afferendis mi- 

 nus operofe defudaffet tot fcriptis clarus PolyhiftorTenzelius, 

 fi in delineatione quam ipfe exhibuit, attendiffet de incurren- 

 te in confpe&um pofitu primorum dentium, qui abhorret ab 

 Elephantinis 3 (*) nec cum maxillarum ftru&ura convenit. 

 Partes deficientes difpalatas non fatis videtur excufare quere- 

 la> de diftrahentium incuria, & inftituta cum osfibus fepultis 

 comparatio. Nam offa fi feparat putredo, non divellit, ma- 

 xime in tam compa&o folo , quale hoc eft 5 quod immotus 

 ftratorum ordo fecat. Neque deficit apta his formationibus 

 loci conftitutio, terra argillacea, in qua tophus & marga fca- 

 tent, fuisque meatibus & venis radicum inftar transcurrenti- 

 bus cochleas ferunt tantae etiam parvitatis 3 ut oculos micro- 

 fcopio non armatos fugiant. Quemadmodum nofter Vindo- 

 bonenfis ager Lcrchenfeld quotidie putrefcentia & renafcen- 

 tia fert conchilia minuta. Taceo repertas cum hoc capite in- 

 formes alias ofteocollae figuras, nec non cavitatem dentis in 

 nullo extremorum aperti, quam replevit tamen prima argil- 

 laccas terrae materia, incorrupto elemejuan vigore excludens 

 putredin;s fufpicionem. 



Huic 

 O Qh* furfum incurvantur. 



