AXVIII 
i śp. Prof. Dra Altha; druga praca opiera się na szczegółowych 
badaniach śp. Zaręcznego w polu. 
Gdy w ciągu pracy nad Atlasem geologicznym Galieyi wy- 
padło przystąpić do wykonania mapy WX. Krakowskiego, Komisya 
fizyografiezna powierzyła to zadanie w roku 1882 sp. Zarceznemu. 
Szczęśliwy to był wybór. Zadanie było na pozór łatwe; istniały już. 
mapy geologiczne WX. Krakowskiego i obszar ten był niewątpli- 
wie najlepiej pod względem geologicznym zbadaną częścią Galieyi. 
Zdawaé się mogło, że wystarczy stwierdzić rzetelność dawniejszych 
map, wcale dobrze zgadzających się z sobą, i eo najwyżej uzupeł- 
nić je niewielką ilością drobnych szezegółów. Śp. Zaręczny zadanie 
swoje pojął inaczej; przekonawszy się. że mapy poprzedników na- 
wet dla blizkich okolie Krakowa po części podają zgodnie dane 
nie odpowiadające rzeczywistości, postanowił zbađać cały teren 
z wszelką możliwą dokładnością i w mapie swojej nie zamieścić 
żadnego szczegółu, za który nie mógłby odpowiadać na podstawie 
własnych spostrzeżeń. Jakiego ogromu pracy wymagało to przed- 
sięwzięcie w obszarze o tak urozmaiconej budowie geologicznej jak 
WX. Krakowskie, o tem należyte pojęcie dać może jedynie zło- 
żona w archiwum Komisyi fizyograficznej mapa w skali 1:28800, 
na której śp. Zaręczny zaznaczał swoje spostrzeżenia w polu; w ma- 
pie ,szezególowej^ WX. Krakowskiego, wydanej w Atlasie geolo- 
gicznym, szczegóły te zatarły się w bardzo znacznej mierze: trzech- 
krotnie mniejsza skala mapy zmusiła do łączenia nieraz kilkudzie- 
sięciu nawet odsłonięć, zaznaczonych w oryginalnem zdjęciu, w je- 
dną barwną plamę. Zajęła też ta praca śp. Zaręcznemu pięć lat 
(1882—-1886); dopiero w roku 1888 otrzymała Komisya od niego 
mapę geologiczną WX. Krakowskiego w dwojakiej formie: „szeze- 
gółowej*, z zaznaczonem aluwium i dyluwium, tudzież en > 
przedstawiającej teren tak, jakby on prawdopodobnie wyglądał po 
usunięciu aluwium i dyluwium. Mapy te wydrukowano dopiero 
w r. 1891; zwłokę, która na zdrowiu śp. Zaręcznego odbiła się 
szkodliwie, przyprawiając go o zdenerwowanie, wywołały nietylko 
techniczne trudności, wymagające licznych i mozolnych korekt, ale 
też stanowisko Wydziału Krajowego, a przedewszystkiem prze- 
szkody stawiane wydawnietwu Atlasu przez e. k. Państwowy Za- 
kład geologiczny w Wiedniu. Wydział Krajowy przez pewien czas 
