XI 
kwietnia okolice Skałatu i Grzymałowa, w maju pas skałek : od 
Monasterza nad Maksymówką po Zbrucz, nadto lasy grzymalowski, 
rasztowiecki, chorostkowski i liezkowieeki; jedną z dwóch ezerweo- 
wych wycieczek poświęcił prawie wyłącznie formacyom łąkowym, 
zwracając uwagę na ich florystyczny skład i robiąc analizy ilo- 
seiowe, które miały wykazać różnice pomiędzy trzema rodzajami 
zbiorowisk łąkowych: halawami, łąkami śródleśnemi i popławami. 
Celem uzyskania materyału porównąwczego dla paru krytycznych 
gatunków miodoborskich zrobił p. Szafer, także w czerwcu, dwu- 
dniową wycieczkę w okolice Horodenki i Zaleszczyk. Jedna dłuż- 
sza (8-0 dniowa) wycieczka przypadła na lipiec, trzy krótsze na 
sierpień, wrzesień i październik. — P. Szafer zwiedził Miodobory 
także zimową porą, mianowicie w grudniu r. 1908. — Rezultaty 
swych badań zestawił p. Szafer w wyczerpującej pracy p. t. Geo- 
botaniczne stosunki Miodoborów galicyjskich. która zostanie wydana 
w Rozprawach wydziału matematyczno-przyrodniczego. Zebrany 
zielnik złoży w najbliższym czasie do muzeum Komisyi. 
P. Drowi K. Rouppertowi udzieliła Sekcya zasiłku na badanie 
fory grzybów w Tatrach. Poszukiwaniom tym poświęcił p. Roup- 
pert miesiące sierpień i wrzesień, nadto trzy jednodniowe wycieczki 
w maju; zebrany materyal oznacza obecnie w pracowni Prof. Dra 
E. Janezewskiego. W opracowanej dotychczas części zbioru, mniej- 
więcej !/,, znalazło się gatunków 85. z czego 30 jest nowych dla 
Galicyi; niewątpliwie okażą się niektóre gatunki nowymi dla nauki. 
Jakkolwiek Tatry należą do okolie kraju najlepiej poznanych 
pod względem flory glonów, Sekcya przyczyniła się pewnym zasił- 
kiem do podjętych przez Dra Sawickiego badań stawów tatrzań- 
skich, nadarzala się bowiem przy tych badaniach sposobność po- 
znania planktonu roślinnego w jeziorach tatrzańskich, niedostatecznie 
— dla braku odpowiednich środków — uwzględnianego przy da- 
wniejszych: poszukiwaniach algologicznych w Tatrach. Zebraniem 
planktonu roślinnego zajął się spółpracownik Dra Sawickiego, 
p. S. Minkiewicz, a opracowanie jego wziął na siebie Prof. R. Gu- 
twiński. 
Rozpoczęte dawniej z polecenia Sekcyi badania florystyczne 
w Karpatach wschodnich prowadził Dr. K. Zapałowicz w roku 
ubiegłym dalej, bez pomocy ze strony Komisyi i jako częściowy 
rezultat tych poszukiwań złożył Komisyi do wydania w Sprawo- 
