40 JAN ŚNIEŻEK 
oznaczoną, gdyż albo okazy niedokładnie odpowiadają znanym mi 
opisom, albo też za mało było osobników tego samego gatunku, 
aby oznaczenie mogło być pewne. 
— Nomia Latr. 
Z rodzaju tego podal Prof. Wierzejski w spisie z r. 1874. 
N. diversipes Latr. z Sinkowa, zlowiony 4. sierpnia, okazu 
jednak w jego zbiorze nie znalazlem. 
Halietus Latr. 
H. (Hylaeus) en i F. $$. Filipkowce 8. 
H. quadristrigatus Latr. SQ. Kraków 5, Rudki, Filipkowee 8. 
Największy z gatunków pes jowych, gnieździ się w urwistych brze- 
gach dróg polnych. Samice zakładają po kilka Kostet z boku 
głównej norki. Glina na ścianach komórek bardziej zbita od ota- 
czającej 1 ligue wydzielinami organicznemi nie łatwo rozpływa 
w wodzie, to też deszez może wypłukać glinę otaczającą, a Ko- 
mórki razem spojone wystają wtenczas na zewnątrz i odpadają 
z czasem jako nieregularne bryłki, wyglądające jakby plastr z gliny 
zrobiony, jak to stwierdził Dr Wiktor Kuźniar w glinie mamuto- 
wej w Witkowieach pa Krakowem. 
*H. xanthopus K. Q. Kraków 
EH. laevigatus K. Kraków 5, Stanowce 5, Tulin 6 (Wists 
x *H. sexnotatus K. Qi Kraków 6, Niepolomice 5, Msza 
olna 
Jeweóowkcją Schrank. Q. Kraków 5, pcenis Wielka 7. 
zonulus Sm. ©. Kalinowce 6 ( Wierz.) 
quadricinctus F. Q. Poręba Wielka, Nowy Targ 8. 
rubicundus K. <Q. Kraków 4—5, Mszana Dolna 7. 
maculatus Sm. Q d. Kraków 5, Poreba Wielka, Rudki 7. 
calceatus Seop. (cylindricus F.). Qg. K Kraków 5—10. Ga- 
tunek najpospolitszy; samce z ezerwon paskowanym odwlokiem 
można spotkać jeszeze z końcem An na ostach. 
H. malachurus K. ©. Kraków 4. 
H. albipes Fab. I. Kraków 
H. puuxillus Schenck. ©. K 
H. villosulus K.?) Q. A. 8 (Wierz) 
ER 

1) W spisie Ve EIERN RER z r. 1874 wydrukowano mylnie H. villosus 
K. zamiast villosulus 
EN 
