4 KAROL SZTEINBOK 
ponad powierzchnię morza, są niezem innem, jak dawnymi brzegami 
Wisły, zmienionymi i poprzecinanymi w najrozmaitszy sposób przez 
wąwozy wskutek procesów erozyi i denudacyi. Wiosna złoci ich 
zbocza kwiatami berberysu. a jesień rozpłomienia czerwienią doj- 
rzałych już gron. To też maleńkie miasteczko przyciąga nietylko 
malarzy i turystów pięknością położenia, ale i fłorystów, zwabio- 
nych różnorodnością państwa roślinnego. 
W roku 1906 zajmowałem się w Kazimierzu od połowy ezer- 
wea do września opracowaniem miejscowej flory. Bogactwo jej za- 
chęcało już wielu do poszukiwań, to też dzięki temu możemy za- 
liczyć Kazimierz do okolie najlepiej zbadanych pod względem flo- 
rystycznym. Z drugiej zaś strony niemały wpływ wywarła blizkość 
uław, gdzie przez długi szereg lat wykładał botanikę w instytucie 
agronomicznym prof. Berdau, jeden z najlepszych florystöw polskich, 
który niejednokrotnie przedsiębrał wycieczki botaniczne w okolice 
Kazimierza. 
Łapczyński zalicza wogóle powiat puławski do tych, które 
posiadają znacznie więcej, niż dziesięć znanych stanowisk roślin- 
nych. Według moich obliczeń na zasadzie Rostafińskiego „Florae 
polonieae prodromus*, Drymmera „Spis roślin zawartych w 14 t. 
Pamiętnika fizyograficznego* i Cemenosa „Oyepku doroppr okpecerHo- 
crei Hoso-Aaekeanzpim*, posiadał Kazimierz dotychczas 62 stano- 
wiska roślin jawnokwiatowych, mój zielnik zaś zawiera ich przeszło 
450, pomimo zupełnego braku flory wiosennej (gdyż jak wspomi- 
nałem, zacząłem zbierać od połowy czerwca), tudzież flory łąkowej, 
ponieważ łąki zostały skoszone, zanim zabrałem się do ich zbadania. 
Pierwszą wzmiankę o florze Kazimierza zamieścił ksiądz Krzy- 
znaleźć ich nie byłem w stanie. Bardzo być może, że w przeciągu 
k 
wować na gat. Bryonia alba L. Opowiadano mi, że roślina ta Je 
szcze przed jakiemiś 10 laty rozwijała się wspaniale, oplatająć 
krzewy berberysu, dzisiaj zaś występuje już tylko w bardzo mie- 

