10 KAROL SZPRINBOK 
conego ku miastu, na którem daje się zauważyć stopniowe przej- 
_ ście wyżej wzmiankowanej roślinności m seen flory suchych 
wapiennych wzgórz i ich zboczy. W żdym razie jest to oaza 
bardzo swoistej i odrębnej roślinności w pa 
Flora wilgotnych, cienistych parowów 
odznacza się silniejszym i daleko bujniejszym rozrostem, jest 
jednak naogół w bardzo wielu miejscach uboższą pod względem 
ilości gatunków i bardziej jednostajną. Możemy wyróżnić w niej 
ilka pięter. Najwyższe stanowią drzewa, nie dosięgające jednak 
prawie nigdy normalnej swej wielkości, wskutek systematycznego 
wycinania ładniejszych egzemplarzy. Najczęściej spotykamy tu: 
graby, dęby, topole, osiki, brzozy, wiązy, lipy (na których często 
pasorzytuje jemioła) i t. d. Następne piętro składa się z krzewów 
mniejszych lub większych, jak leszczyna (bardzo rozpowszechniona 
i służąca nawet do wyrobu obręczy do beczek, produkowanych 
w Kazimierzu w dużej bardzo ilości), szakłak kruszy na, trzmielina, 
dziki bez, wilcza jagoda, róże, tarnina i inne. Trzecie piętro tworzą 
rośliny zielne, nadające ims charakter poszezególnym parowom. 
Pietro wyäsze bowiem w tepuje prawie wszędzie i składa się z tych 
samych gatunków, silio: zielne za$, bardziej zalezne od drobnyeh 
róznie warunków rozw ojowyeh, rozpowszechnione są nierównomier- 
nie. Do bardzo pospolitych należy Asarum europaeum L., roślina 
ogromnie typowa dla Kazimierza, spotykana często bardzo w tak 
wielkich ilościach, że tworzy zupełnie jednolite zbiorowiska. W pa- 
rowach tych przeważają rośliny kwitnące wczesną wiosną (co zre- 
sztą w miejscowościach cienistych zawsze się zdarza) więc stosun- 
kowo dużo jednoliściennych, jak: Majanthemum bifolium L., Paris 
quadrifolia L., Lilium Martagon L., oe gatunki rodzaju Jun- 
cus, wiele storezykó ów n. p. Listera a R. Br. Neottia Nidus avis 
Rich., Epipactis latifolia All, id bifolia Rchb. i stosunkowo 
dość r zadkie Microstylis monophyllos ndley i Caralliorrhiza innata 
R. traw występują często, lubo nie tworzą skupień: Briza 
media L.. Melica nutans L, Brachypodium pinnatum P. B, Festuca 
gigantea Vill. Natomiast rodzaj Poa, Lolium i inne rozrastają się na 
otwartych miejscach parowów w eale łączki lub polanki. Z dwu- 
liściennych spotykamy często wargowe, zwłaszcza Lamium macula- 
tum L. i Glechoma hederacea L.; oprócz nich rośnie dość często: 
Seutellaria hastifolia L., Brunella vulgaris L., Ajuga reptans L. i 4. 
genevensis L, Melittis Melissophyllum L. i inne. Powszechny także 
dosyć bluszcz, ściele się zawsze po ziemi i nie okrywa nigdy kwia- 
tami. Jako przykład najbardziej typowych wilgotnych parowów na- 
leży wymienić parowy Tyszki za dawnym klasztorem. Są one aj- 
NE i occiduo Nm edd E EA 
PAD aee pater ut s OEM E LIE E a E T SURE ad 



