
14 KAROL SZTEINBOK 
tus L., J. glaucus Ehrhard, J. lamprocarpus Ehrhard, J. effusus L., 
J. compressus Jacquin. Gdzieniegdzie na wybrzeżu rośnie Luzula 
pilosa Willd. i niektóre eiborowate, jak Scirpus palustris L. i Erio- 
phorum angustifolium L. Znacznie rzadziej spotykamy Alisma arcua- 
tum Michal., A. Plantago L. i Butomus umbellatus L. Wogóle prze- 
ważają rośliny jednoliścienne, z dwuliściennych zaś spotykamy: Ly- 
thrum salicaria L., Mentha silvestris L., Lycopus europaeus L., Ranun- 
culus sceleratus L., Myosotis palustris Roth, Symphytum officinale L. itd. 
Dość odrębne stanowisko pod względem florystyeznym zajmuje 
wyspa wiślana. Wielu roślin występujących tam w dużej ilości nie 
mogłem znaleźć na wybrzeżu; z drugiej znowu strony bardzo cha- 
rakterystyczne rośliny wybrzeża nie rosną wcale na wyspie. Jest to 
tem dziwniejsze przy prawie jednakowym charakterze gruntu i istnie- 
niu ciągłej komunikacyi między wybrzeżem a wyspą za pośrednie- 
twem promu i łódek. Do roślin gromadnie rosnących na wyspie, 
których na wybrzeżu znaleźć nie mogłem, należy: Salsola kali L, 
Limosella aquatica L., Peplis portula L., Rumex maritimus L., Cy- 
perus fuscus L., Scirpus acicularis L. Inne zaś, jak Calamagrostis 
epigeios Roth, Veronica Beccabunga L., kilka gatunków rodzaju Jun- 
cus, Sagittaria sagittifolia L., Butomus umbellatus L., Polygonum 
persicaria L., Xanthium italicum L. i t. d. spotykają się zarówno na 
wyspie, jak i na wybrzeżu. 
Dodać należy, że charakter roślinności na wyspie zależny jest 
(przynajmniej częściowo) od wylewów Wisły daleko bardziej, niż 
wysokie stosunkowo wybrzeża. Wody wylewów osadzają wraz z mu- 
łem nasiona obcej flory dalszych lub bliższych okolic, podezas kiedy 
nasiona rosnących na wyspie roślin mogą być całkowicie nawet 
wymyte. Tem da się prawdopodobnie objaśnić zmienny charakter 
roślinności wyspy. Jako potwierdzenie powyższego przypuszczenia 
może posłużyć fakt, że miejsca nie podlegające zalewom posiadają 
flore bardziej stałą i zbliżoną do' nadbrzeżnej. 
Flora leśna. 
Las przedstawia najbardziej złożone zbiorowisko rośline ze 
względu na wielką różnorodność gleby, oświetlenia i innych wa- 
runków rozwojowych. Niezależnie już od tych warunków możemy 
w nim rozróżnić cztery piętra roślinne. Poza tem odznacza się las 
kazimierski stosunkowo dość jednolitym charakterem, gdyż pozba- 
wione błot i wody podłoże jest przeważnie piaszczyste i suche. 
Przedstawicielami pierwszego piętra roślinności są drzewa, z których 
główną rolę odgrywają piękne doskonale rozrosłe okazy sosny; 
dęby, graby i brzozy spotykamy tu stosunkowo bardzo rzadko. . 
Drugie piętro, którego miejscami brakuje, stanowi podszycie 
