PRZYCZYNKI DO ZNAJOMOŚCI GEOLOGICZNEJ W. KS. KRAK. 9 
) 5 em rudego, żelazistego iłu, rozpadającego się na drobne 
wielościanki; | 
4) rzadko i na małych tylko przestrzeniach występujący grubo- 
ziarnisty piasek, spojony limonitem, najwyżej do 10 em gruby. Za- 
miast utworów 2, 3-i 4, które są tu i owdzie przerwane, może wy- 
stępować: 
5) brunatny ił czy glina, z nieregularnie ograniczonemi nie- 
lieznemi plamami bardzo bladego koloru błękitnawego lub zielona- 
wego. Przeciętnie utwór ten jest grubv na jakie 50 em. gdy jednak 
. występuje zamiast wspomnianych. dochodzi do 90 em grubości. Wy- 
stępuje zaś — jak i wszystkie nad nim leżące — na całym obszarze 
cegielni, w brzegach Wilgi i w odkrywkach najbliższej okolicy. 
Nad tem leżą: 
6) glina popielata — 20 em; 
1) glina jasno-zólta — 20 em; 
8) glina brunatna — 20 em; 
9) glina ciemno-brunatna, ziemista — 20 em; 
10) glina brunatnawo-Zólta — 1 m. 
Utwory 5-10, razem około 25 m grube, różnią się wprawdzie 
pomiędzy sobą kolorem, ale jest to też jedyna różniea, jaka w oko 
wpada. Petrograficznie jest to skała, składająca się z nader drob- 
niuchnych ziarenek piasku, z dość licznych, tak samo maleńkich 
luszezek białej miki, z klaezków iłu, który nadaje zabarwienie 
1 z mniej lub więcej wyraźnych, zbutwiałych cząstek roślinnych. 
Wszy stkie te „gliny“ są utworem bardzo porowatym, bo na wszyst- 
kie strony przeciągają je drobniuchne włoskowate kanaliki, pozo- 
stałość po włośnikach i cienkich korzonkach roślin i wszystkie od- 
dzielają się charakterystycznie w stromo stojące, cienkie płyty. Ta 
ostatnia własność występuje szczególnie wybitnie w utworze nr. 10. 
onadto wszystkie cechuje brak wapienia i brak jakichkolwiek 
skamielin. Nazwałem je „glinami*, choć ta nazwa im nie odpowiada; 
nie znam w tej chwili nazwy lepszej i dlatego mogę je tylko okre- 
ślić jako gliny, powstałe z lössu, bo przemawiają za tem wszystkie 
ich własności. Tylko glina „lotna* mogła przejść przy stałym współ- 
udziale wody zaskórnej i powtarzających się od czasu ogromnych 
wylewach Wisły i Wilgi — w takie gliny „osiadłe“, które od glin, 
w pospolitem tego słowa znaczeniu. różnią się znakomicie. 
Zdając sobie sprawę z tego, jakim akcyom i jakim czasom 
geologicznym odpowiadają wyliczone powyżej utwory. musimy w żwi- 
rach i piaskach kompleksu I i II widzieć pozostałość po lodoweach. 
Zwiry I są moreną po lodowcu, który zaglądnął pierwszy raz w Kra- 
kowskie. Z fotografii i z figury 1 widać, że ta drobna pozostałość 

strony pozostawił morenę. Są to żwiry II. wystawione, zwłaszcza po 
w 
ustąpieniu lodowea, na działanie wód płynących, które je w zna- 
