
PRZYCZYNKI DO ZNAJOMOŚCI GEOLOGIUZNEJ W. KS. KRAK. fi 
cznej części rozmyły, posegregowały wedle wielkości składników 
i ułożyły we warstwy. 
Stłoczona resztka po morenie lodowca I nie pozwala niestety 
na osądzenie, jak wielkim mógł być ten lodowiee, ani też nawet 
w przybliżeniu na ocenę. ja ugą była przerwa między pierw- 
szym a drugim lodowcem. W tej drugiej kwestyi pomoenem jest 
jednak znalezienie kilku kości mamuta i żubra !). Lezaly one pod 
kompleksem II, w zwirach, których nie umiałem odróżnić od ta- 

1) Z mamuta dostały się do moich rąk: półtora żebra i dwa niecałe zęby 
trzonowe. Całe żebro miało długości po cięciwie 87 cm, przy najwiekszej szero- 
ości 6 em. Lepiej zachowany ze zębów trzonowych miał korone 9 cm długa, 
75 em szeroką i w niej 8 jarzm; ze stosunku tych i reszty wymiarów jednak wy- 
1 a mogła być + m długa, a długość ogólna zęba wynosiła 
+ 99 cm. Drugi ząb miał jakie 20 em głębokości (wysokości), a 8'5 em grubości, 
Po żubrze vos al jeden róg z kawałkiem kości czołowej. Róg miał 50 em długości 
po krzywiźnie zewnętrznej, a u podstawy obwód = m 
Prócz tych znalazły się tam i inne kości — widziałem z nich jednak tylko 
zgi i nieznaczne ułamki. W szczególności były i okruchy po siekaczach ma- 
muta. Na wiosnę r. 1909 zdołał kol. Dr. Kiernik wydobyć z tej samej cegielni 
i tej samej warstwy dużo większą ilość kości mamuta (między innemi i połowę 
szczęki dolnej). togi 
drza 
