
12 WIKTOR KUZNIAR 
rów II a powstaniem utworów IV była znaczna. a wyliczonych po- 
wyżej kilka roślin mówi, że klimat ówczesny był w tej okolicy 
przynajmniej taki sam, a prawdopodobnie nawet cieplejszy od dzi- 
siejszego. 
Wreszcie, po krótkiej fazie rozmywania torlowisk, następuje 
czas powstawania glin. Leżące u ich spodu utwory 1—3 są nie- 
wątpliwym osadem zbiornika wód stojących. Potem następuje mała 
przerwa. zaznaczona gdzieniegdzie żelazistymi piaskami, a potem 
aż do dziś trwające osiadanie glin lóssowych. Utwory od 5—10 
leżą zupełnie płasko i gdyby różnica w kolorze była decydującą, 
to trzebaby je uważać za uwarstwowane. Tak jednak nie jest, 
przeczą temu wyliczone wyżej własności petrograficzne i fizyczne, 
a ponadto przejście tych utworów bez żadnej dostrzegalnej różnicy 
w typowy lóss, zalegający sąsiednie wzgórza. Utwory 7—10 prze- 
chodzą po bokach w typowy lóss wszędzie, gdzie tylko można to 
dostatecznie widzieć: są z nim równoczesne. Jest to okoliczność 
ader ważna, bo z powodu niej nabiera wielkiego znaczenia flora 
korale). Jej drobne płatki są z regały bardzo wystrzępione, 2 ger 
OŻNY 
jednej 
głem na świeżym, właśnie odsłoniętym przekroju, stosunk 
oddaje ryć. 3. Na jurze, której warstwy nachylone dość sk 
czyzną abra 
zyjną kredowego morza, leżał duży płat marglu senońskiego ei: 
l m gruby. na górnej powierzchni wytłoczony w nierówne, tr 
faliste. nawet przeszło 2 m długie łuski. Te zaś miały 
wierzehnie, nie stykajaca się z marglem, otuloną we w 
moeno żelazistego piasku z drobnym żwirem (w ryć. czarna gru 
całą po” 
arstewke 
ıba 

