
PRZYCZYNKI DO ZNAJOMOŚCI GEOLOGICZNEJ W. Ks. KRAK. 17 
Zeite u spodu są ciekawe. Zawierają miejscami — ale tylko 
u spodu — dużo, prawie izometrycznych, + 15 em wielkich ziarn 
granitu, a prócz tego bardzo rzadko ziarna porfiru i innych jakichś 
skał krystalicznych, stosunkowo mało, ale równomiernie rozsianych 
ziarn kwarcu i mnóstwo — a u góry wyłącznie — na 2—8 mm 
grubych, a w największym wymiarze do 6 em mających płytek 
ciemnych rogoweöw kredowych, lub jasnych kawałków przesiąkłego 
krzemionką marglu kredowego. Ze te płaskie otoczaki są — zdaje 
się — wyłącznie kredowe, potwierdza ich zupełna identyczność ze 
znanemi mi doskonale krzemionkowemi partyami lub bułami ro- 
goweowemi naszej kredy z piętra Belemnitella mucronata, a nadto 
znajdujące się w odciskach na tych otoezakaeh resztki skamielin. 
Wszystkie te płaskie otoczaki są ułożone skośnie względem poziomu 
i wszystkie zwrócone w tę samą stronę tak, że świetnie pokazują 
kierunek wody płynącej dość wartko, na której dnie się ułożyły. 
Rzeczka musiała w tem miejseu płynąć z Pn na Pd. Doskonale wi- 
doezne jest to przejście od żwirów przez piaski i glinę niewarstwo- 
wana do lössu, a zatem istnienie wody szybko płynącej. potem słab- 
nięcie jej prądu aż do stagnacyi, kiedy lóss osadza się we wodzie 
jako glina, i wreszcie zupełne sj łynięcie wody. 
Do jakich wniosków uprawniają powyżej opisane fakty? Prze- 
dewszystkiem pozwalają wypowiedzieć stanowczo twierdzenie, że 
Spraw. Kom. fizyogr. FP. X! IV, Dział IV. 
