PRZYCZYNKI DO ZNAJOMOŚCI GEOLOGICZNEJ W. KS. KRAK, 19 
Skałka. 
Przedsiębrane od czasu do czasu przez różne osoby, czy insty- 
tucye, większe roboty ziemne, docierają miejscami dość głęboko 
i odsłaniają czasem całkiem niespodziewane fakty. Do takich cał- 
kiem niespodziewanych rezultatów doszło n. p. poszukiwanie wody 
na Skałce. Wiadomo, że kościół na Skałce stoi na skale jurajskiej. 
O kilka m od tego kościoła jest „sadzawka* św. Stanisława, która 
do niedawna była stale napełniona brudną wodą zaskórną. Gdy raz ` 
brakło wody, rozpoezęto w środku „sadzawki* poszukiwania zapo- 
mocą wiercenia, które umieszczono w odległości 8 m od skały ju- 
rajskiej. Zawiadomiony o tem przez inż. p Morawskiego, miałem 
sposobność przejrzenia próbek, ale tylko do jakichś 40 m, dlatego 
resztę podaję na wiarę dziennika wiertniczego. Przebito od góry 
6 m piaszezystego żwiru karpackiego, którego otoczaki były 
płaskie, dobrze zaokrąglone i niewielkie (około 5 em w najwiek- 
szym wymiarze); 
2) 31 m bardzo zwięzłego, zielonkawego ilu. Po przeszlamo- 
waniu okazało się, że zawiera bardzo mało drobniuchnych ziarn 
piasku kwarcowego, tak samo drobniutkie ziarenka pirytu i dość 
dużo otwornie; 
3) 50 em iłu, jak poprzedni, pomieszanego z mnóstwem du- 
żych i małych, ostrokrawędzistych, nieregularnych okruchów i ka- 
wałków wapienia jurajskiego. Dłuto trafiło tu widocznie na jakiś 
występ skały jurajskiej, albo większą jej bryłę i rozbiło ją; 
4) 450 m iłu niebieskawo-zielonawego, który tak samo, jak 
poprzedni, zawierał cokolwiek ziarn piasku kwarcowego, pirytu i źle 
zachowanych otwornic i mszywiołów; e 
3 m (dziennik wiertniczy!) „krzemienia i wapniaka“, więc 
chyba wapienia jurajskiego z krzemieniami i wreszcie 
6) 5 5! ialym żwirem“ (dz. wiertn.). 
Razem przebito zatem 50 m, stanąwszy ostatecznie na skale 
Jurajskiej. 
Między otwornicami znalazły się rodzaje: Globigerina, as 
