EOCEN TATR I PODHALA. I. 35 
tym podobne zewnętrzne okoliczności; z drugiej zaś strony trudno 
o 
gatunków roslin nie wychodzi poza eocen, ale i przez to, Ze u ie 
spodu jest ogniwo wielkich nummulitów średnio-eoceńskich, a w stro- 
pie ławice fliszu z kilku warstewkami wprost przepełnionemi łu- 
skami ryb w rodzaju Meletta i Amphisyle, które występują na po- 
graniczu eocenu do oligocenu, albo wprost w dolnym oligocenie, 
ale ponad to — rzecz dla Tatr dziwna — zawierają same resztki orga- 
nizmów zwierzęcych, które wystarezyłyby do określenia ich wieku. 
ilkanaście m gruby ten kompleks znajduje się wysoko po- 
nad ostatnią warstewką z Num. lucasana, a zaledwie kilka m po- 
niżej fliszu z pogranicza eocenu do oligocenu, leży zatem niewąt- 
pliwie w górnym eocenie i to bliżej oligoeenu, niż średniego eocenu. 
Organizmy zwierzęce tego kompleksu, których wiek jest skądinąd 
doskonale znanym, a które tu znajdują się razem, na tych samych 
okazach z roślinami, powodują jednak pewną niejasność, czy sprze- 
eznosé. Oto Voluta angusta Desh. jest formą znaną w basenie pa- 
ryskim tylko z eocenu dolnego. Ponieważ nasz okaz cokolwiek się 
zbliża ku Voluła muricina, formie średnio-eoceńskiej a tamtej naj- 
lizszej, przeto możnaby przyjąć, że nasza forma stałaby i wiekiem 
na pograniczu dolnego a średniego eocenu. Druga forma: Murer 
tricarinatus Lamk. jest formą z caleaire grossier. Trzeciego ślimaka 
nie bierzemy w rachubę. Za to na tych samych 0 azach mamy 
łuski ryby Meletta sardinites Heckel, formy z najgórniejszego eocenu 
i dolnego oligocenu. Dodajmy jeszcze fakt, że z roślin kilka, prze- 
dewszystkiem Nipadites Burtini Brongt. znany jest wszędzie ze śre- 
dniego eocenu, z ,calcaire grossier“, a otrzymamy ciekawy obraz 
istnienia pewnych form u nas jeszcze wtedy, kiedy one, będąc cha- 
rakterystycznemi dla jednego poziomu na Z i Pd, już dawno tam 
wyginęły. 
Furkaska. 
Jeszcze o jednem miejscu na pn. stoku Tatr, w dziedzinie 
starego trzeciorzędu, należy wspomnieć, mianowicie o stosunkach 
i | SH 
