EOCEN TATR 1 PODHALA. I. 39 
eocenu. Jakaś pomyłka, większa, niż max. 2— 3 m, jest tu całkiem 
niemożliwa, bo mierzyłem warstwę za warstwą, u otrzymawszy 
pierwszy wynik, powtórzyłem mierzenie, bo na taką cyfrę byłem 
zupełnie nieprzygotowanym. Wreszcie ostatni punkt: oto eocen pod 
Furkaską łączy w sobie niektóre cechy nawet dość dalekich wy- 
stąpień, tracąc przez to coraz bardziej swą odrębność, a stając się 
tem ciekawszym. ei 
E Odstoniecia na poludniu od Tatr. 
W poprzedniej mojej praey nie nie wspominalem o trzeeio- 
rzędzie na pd. zboezu Tatr. Obeenie mogę już tę lukę wypełnić, 
zwiedziłem bowiem wielkie płaty eocenu na Pd od Wielkiej Pale- 
niey (1150 m) i od t. zw. „podkrywańskiej* koleby. odsłonięcia 
w potoku Hibbiey i drobny płat „pod Surowa*. 
Pod względem petrografieznym uderza brak ciemnych, bitu- 
mieznych wapieni na Pd (gdy te właśnie utwory odgrywają na Pn 
znaczną role) a natomiast nadzwyczajna przewaga wapieni litotam- 
niowo-orbitoidowych. Zresztą są tu zlepieńce, okruchowee i wapienie 
dolomityczńe, wszystko jasnego koloru. Tę przewagę jednych, a czę- 
śelowo brak drugich w stosunku do innych utworów, można wy- 
tlómaezyé zjawiskami tektonieznemi, o których niżej. 
od względem stratygraficznym są to te same piętra, co na 
pn. stoku, ale z powodu ciekawych stosunków ułożenia, nie mogłem 
tu stwierdzić wszystkich poziomów. Na Hrubym Groniu (965 A). 
w jasnych konglomeratach znalazłem Num. laevigata i N. Lamarcki, 
w odkrywkach na zboczu ku Bielańskiemu potokowi, o jakiś 1 km 
na PnW od punktu A 965 m znalazłem warstwy wapienia ciem- 
nego, zbitego, przepełnionego formami Orthophragmina applanata, 
Pratti, aspera i Archiaci. Ciągnęły się one stąd jeszcze dość daleko 
ku Pn, aby potem ustąpić miejsca jasnym, ziarnistym wapieniom 
bez skamielin. które spotkałem nawet bardzo wysoko, w miejscu, 
które na mapie leżałoby — zdaje mi się — tuż pod napisem „Ko- 
libi podkrivanskć*, | : 
Stosunek jasnyeh do eiemnych wapieni jest mi nieznany, 
i panem tylko, Ze eiemne sa mlodsze. Od Hrubego Gronia 
P 
ppodkrywanskiej równinie“, spotyka się mnóstwo „kamieni polnych“, 
tór 
ktöry wystepuje w brzegach jaru Hibbiey. Na Skalnistem znalazłem 
wapień z formą N. striata-contorta, zatem w każdym razie pod- 
