EOCEN TATR I PODHALA I. 53 
Możliwe, że wtedy da się też wykazać, iż na Pn od Nowego 
Targu i gdzieindziej piaskowiec magórski leży — na innych utwo- 
rach. ale przedewszystkiem — na miocenie piętra tortonien, że jego 
nasunięcie na pas Skalek i flisz przedskalkowy jest młodsze od 
tego piętra. 
Kończę na tych kilku wzmiankach, zapewniając, że w naj- 
bliższej przyszłości do tej sprawy powrócę, już uzbrojony w po- 
trzebne fakty. 
Część opisowa. 
Poniżej podaję opis tych form. do których zdołałem nazbierać 
dostateczną ilość okazów przy pomocy wymienionych już towarzy- 
szy. Oznaczenia dokonałem w Paryżu, w Ecole Nationale Supérieure 
des Mines, pod kierunkiem paleontologów pp. H. Douvillé'go i Zeil- 
lera. Za nadzwyczajną życzliwość i pomoc, jakiej od wszystkich 
tych Panów doznałem, serdecznie dziękuję. 
Ramieniopławy. 
Liothyrina Hilarionis Meneghini? 
1870. Terebratula (or Waldheimia?) Hilarionis (Meneghini MS.) Davidson, Ita- 
lian Tertiary Brachiopoda, str. 401, tab. XVII, fig. 4, 5. 
W roku 1846 wydał Ludwik Zejszner cytowaną niżej pracę, 
a w niej opisał jednego brachiopoda pod nazwą Terebratula Zietheni 
Bronn., dodajae do opisu 15 doskonałych rysunków i mówiąc o nim, 
że „znajduje się dosyć obficie w dolomicie nummulitowym, wraz 
z Nummulitami, Pektynitami w górze Regiel, przy wielkim piecu 
Zakopanego“ (l. e.. Opis jest tak dobry, że niewiele potrzeba w nim 
zmieniać, dlatego pozwalam go sobie powtórzyć w całości: 
Wymiary w mm: 
Długość 24 27 29 : 100 : 100 : 100 
Szerokość 23 26 22: 96: 98: 17 
Grubość . 125 147 15: 52: 54: 51 
„Należy do familij przepasanych (Cinctae). Kształt pięciokątny 
zwyczajnie tejże długości, eo szerokości, wyjątkowo bywają odmiany 
dłuższe; krawędzie zawiasowe schodzą sig pod kątem 110% o po- 
łowę krótsze od bocznych, łukowato zaokrągłonych; spodek prawie 
prosty. tworzy ostrą. z lekka wygiętą krawędź. która się przenosi do 
krawędzi bocznych, a dalej na skorupę lewą do dzióbka ciągnącą 
