EOCEN TATR I VODHALA. I, 61 
są ze sobą szeregiem przejść, stanowią łańcuch rozwojowy, a w do- 
datku na swych krańcach różnią się między sobą bardzo mało. To 
też przydzielenie naszych okazów do gat. lh. polymorpha jest tem 
cięższem, ile że nasze największe są 25 razy mniejsze od najwięk- 
szych Davidsona, zatem swą wielkością odpowiadają właśnie mio- 
ceńskim formom, a w reszcie swych charakterów nie są wyraźnie 
ani jednym, ani drugim, albo są i jednym i drugim gatunkiem. 
Tylko jedna cecha, której nie podnosi Davidson, ale która wynika 
z jego rysunków, mianowicie większa symetrya okazów Hh. poly- 
morpha w porównaniu z okazami gat. Rh. Buchii — byłaby wspólną 
naszym okazom tatrzańskim i okazom Davidsona. Gdy do tych 
choć mamy chyba na pewno przed sobą przykład tak częstej wśród 
brachiopodów długowieczności grup. 
Gatunek znachodzono we Włoszech i to przeważnie w dolnym 
i środkowym eocenie (teste Davidson l. ei 
Slimaki. 
Murex tricarinatus Lamk. 
Murex tricarinatus Deshayes, Description, tom III, str. 317, tab. LXXXII, fig. 
7—10 
- » Cossmann, Catalogue, fasc. IV. str. 124. 
wędź daszku z przegięciem zdobna jest w wyraźne, ostre guzki, 
a listwy boczne mają w tem miejscu wyraźne kolce. Po zewnętrz- 
nej płaszezyźnie skrętów biegną delikatne, wypukłe prążki, jedne 
