68 WIKTOR KUŹNIAR 
Znamy go z miejscowości Sotzka, Parschlug, Thalheim (Sie- 
dmiogród). — U nas: Hruby Kegiel. 
Quercus sp. 
Bardzo nędznie zachowany mały kawałek liścia, którego brzeg 
ma charakterystyezny kształt. Jeden cały ząb, drugi prawie cały, 
a z trzeciego tylko dolna krawędź. przebieg nerwów bocznych i ry- 
sunek powierzchni najzupełniej odpowiadają konturom brzeżnym, 
przebiegowi nerwów i rysunkowi powierzchni liści — Quercus robur L., 
lub Quercus pedunculata L. 
Wedle zwyczaju paleobotaniki trzeciorzędnej zaliczam go za- 
tem do tego rodzaju. Gatunku oczywiście już podać nie umiem. — 
Hruby Regiel 
- Carpinus grandis Ung. (ex parte). 
Carpinus grandis Heer, 1856, Tertiäre Flora, tom 2-gi, str. 40, tab. 72, fig. 2—24. 
tab. 73, fig. 2—4. 
Schimper, 1872, Paléontol. végét., str. 589. 
Schenk, 1890, Palaeophytologie, str. 421, 449, 831. 
” "n 
” ” 
-Prawie cały liść, 8 cm długi. troszeczkę mniej niż 4 em sze- 
roki, lekko zakrzywiony. Kilka mm wierzchołka skośnie oberwa- 
nych, ogonek może w połowie oberwany, tu i owdzie brak kawałka 
brzegu. Mimo to wszystko jest to jeden z najlepiej zachowanych 
liści, jakie posiadam. Blaszka jest odwrócona stroną dolną. Nerw 
główny jest wyraźny, to samo nerwy boczne. Tych jest po stronie 
lewej 14, po prawej 15. Są ku górze lekko sierpowato wygięte 
i każdy wchodzi w odpowiedni sobie ząbek. Brzegi blaszki są po” - 
środku liścia łagodnie, ku górze energicznie ząbkowane. Między 
o 
pukłą, zwłaszcza w górnym końcu liścia. Unger opisuje (Sotzka, str. 
164, t. 32, fig. 4—10) formę Carp. producta Ung., a z rycin, które 
daje, fig. 7 byłaby jeszcze najpodobniejszą do naszego okazu. £ 
wzmianek, rozsianych po literaturze odnośnej, wnoszę jednak, że 
gości (==55—10 em) po 12—20 żeber obustronnie. 
Heer łączy kilka „gatunków* razem pod jedną nazwą. W t 
sposób C. grandis znanym byłby z Rhonen, Eriz, Monod, Berlingen 
(Szwaje.), z Parschlug, Sagor, Rott, Quegstein.— U nas: Hruby 
