82 B. RYDZEWSKI 
należą one do rodzaju Dimyodon, pod względem zaś ZAWONIA 
stoją najbliżej formy Dimyodon Nilssoni v. Hagenow. Dolną sko- 
rupą są one przyrośnięte. do Belemnitella mucronata, przyczem dolny 
brzeg skorupy zwrócony jest na prawo. Na wewnętrznej powierzchni 
występują liezne współśrodkowe linie przyrostu, między któremi 
trzy są zaznaczone najwybitniej, tworząc grube listewki. Grubość 
listewek wzrasta w kierunku od zamku ku dolnemu brzegowi. Osta- 
tnia listewka dosyć spadzisto upada ku zewnętrznemu obwodowi 
skorupki, tworząc na skrajnym jej brzegu wałeczek. Między temi 
listewkami są ułożone promieniste gęste żeberka; przechodzą one 
na listewki, przez co ostry brzeg ich jest gęsto prążkowany. Prze- 
strzeń między ostatnią listewką a wałeczkiem brzeżnym pozbawiona 
jest żeberkowania, nie występują także prążki na wałeczku brze- 
żnym. Linia zaułkowa złamana nieco przy samym szczycie, jednak 
kąt ten bardzo zbliża się do 180%. Rowek wiązadełkowy i listewka 
zamkowa niewidoczne, w miejscu tem bowiem skorupa niezwykle 
cienka, tak iż przez nią zupełnie dokładnie widać skorupę belem- 
nita. Odeiski mięśniowe widoczne, przyczem lewy większy od pra- 
wego. Ostatnia listewka koło zamku tworzy jakby zęby zamkowe. 
Podane cechy zgadzają się w zupełności z opisem Böhma. Różnice 
stanowiłyby odciski mięśniowe, których nieobecność Bohm umieszcza 
wśród cech charakterystycznych tego gatunku. To skłoniło Vogla 
do uważania tej formy za Cyclostreon 1). Stolley cytuje ten gatunek 
w Holsztynu, zaznaczając, że wśród tamtejszych okazów odciski 
mięśniowe są rzadkie. Zdaje mi się, że obeeność ich lub brak zależy 
jedynie od sposobu zachowania. Niektóre egzemplarze z Miałów 
mniej dobrze zachowane nie posiadają ich również. — W Miałach 
dosyć częsty. 
Gryphaea Lamarek. 
11. Gryphaea vesicularis Lamarck. S 
1827. Ostrea vesieularis Nilsson: Petrifieata Suecana, str. 29, tab. VII, fig. 9—9- 
1888. Gryphaca vesicularis Holzapfel; Die Mollusken d. Aachener Kreide str. 253, 
tab. XXIX, fig. 1—2. 
1898. — — Miiller: Die Mollusken d. Untersenon von Braunschweig u. wr 
Abhandl d. k. preuss. geol. Landesanstalt. Neue Folge Heft 25, str. 14, 
tab. II, fig. 10-15, tab. IV, fig. 1—2. 
haea vesicularis Lam. jest bardzo licznie E 
i wraz Z 
łami skorupy i zamku. Odciski mięśniowe wybitne, na niektórych 
okazach zachowały się ślady wewnętrznej pokrywy perłowej. Zwy- 
kle formy z Miałów posiadają obydwie skorupy, prawą i lewą; 5% 
4) U Wollemanna: Die Fauna d, Lüneburger Kreide, str. 53, 
