EE, EE e E m 
SKAMIELINY MIOCENSKIE GALIC. PODOLA 93 
skamielinami. Jak poznaliśmy poprzednio, wskazują one na utwór 
nader płytkiego morza, nadto na utwór przybrzeżny. Rozpościera- 
nie się piasków dalej w. głąb płaskowyżu świadczy o tem, że teraz 
wzmogło się morze mioceńskie, a więc na faze pozytywną. 
Pochodzenie tak znaeznych ilości piasku musi być zagadko- 
wem. Mioceńskie utwory leżą tutaj na marglu kredowym, który 
zawiera niewiele piasku, piasek zaś ze skamielinami utworzony jest 
z wielkich ziarn kwareu. Ponieważ w okoliey, o ile wiem, niema 
wcale starszych od owego piasku kwarcowych osadów, przeto tej 
sprawy na razie wytłumaczyć nie mogę. Badania petrograficzne 
mogłyby jego pochodzenie określić. 
argle leżące na piaskach są utworem wyższym. Są one za- 
pewne utworem jednoczasowym z górnymi wapieniami litotamnio- 
wymi, które znajdują się w pobliżu Białej Góry, chociaż w od- 
krywce poznanej ich nie widzieliśmy. Owe wapienie litotamniowe 
musiały się wytworzyć w zupełnie odmiennych warunkach niż pia- 
ski; przypuścić trzeba, iż okolica ta obniżyła się znacznie, wskutek 
czego morze wzrosło silniej niż przedtem. 
. Dla studyów późniejszych podaję jeszeze wysokość utworów 
mioceńskich na podstawie pomiarów wykonanych aneroidem skom- 
pensowanym.! Otóż górny poziom piasków ze skamielinami wynosi 
378 m. a górny poziom kredy 368 m. 
Podhorce. 
, niż wyższe. Miejscami są jakgdyby so- 
czewki, czy szybko wyklinowujące się warstwy kruchego, grubo- 
Ziarmstego piaskowca. Pod piaskami leżą wapienie litotamniowe 
różowej barwy, a raczej zlepieńce zawierające grudki litotamniów, 
odpowiadające muszlowym wapieniom litotamniowym, które widzie- 
liśmy na Białej Górze. Jak tam, tak też i tutaj zawierają one li- 
czne skorupy wielkich małży, jak Pectunculus, Ostrea, Venus, 
: 1 Dokładność tych pomiarów nie jest zbyt wielka, w każdym razie błąd 
nie przenosi 10 m. y WS er 
