SKAMIELINY MIOCEŃSKIE GALIC. PODOLA 97 
czna, chociaż ze względu na ilość osobników nie dorównuje Jasio- 
nów ani Podhoreom, ani Bialej Görze. Zbieralem u poezatku głó- 
wnego parowu, który od p. 400 m. płynie przez wieś, a nadto 
w odkrywkach po wschodniej stronie wsi. 
parowie głównym u szczytu, a więc w górnej części wsi, 
leżą górne wapienie litotamniowe z wielkich buł litotamniów ebe, 
żone; wysokość dolnej ich granicy wynosi 391 m. Niżej leżą iły 
zielone i szare; iły tworzą zapewne soczewki wśród gruboziarni- 
stych piasków ; u spodu odkrywki widać margiel kredowy. O kil- 
kanaście kroków w dół, po wschodniej stronie drogi odsłonięte są 

Rye. 5. Górna część głównego parowu w Jasionowie. 
(1. miocen, 2, kreda, po lewej stronie rn siega do niższego poziomu), We- 
dle fotografii auto 
również iły i piaski gruboziarniste, wśród których są soczewki! li- 
gnitu. Owe piaski leżą na kredzie, która tu leży znacznie niżej, 
świadczy o tem, że przed złożeniem miocenu poziom kredy był nie- 
równy. Rzecz tę widać zresztą wyraźnie na rycinie (ryc. 5). 
o wschodniej stronie parowu leżą jasne piaski mioceńskie, 
silnie rozwinięte. Zawierają one dosyć liczne skamieliny. Wyższe 
miejsca zajmują tu wapienie litotamniowe i równorzędne z nimi 
marg es 
Podaję teraz listę oznaczonych skamielin. Jak w poprzednich 
listach, tak też i tutaj podaję w nawiasach A LS oznaczone 
przez innych autorów (Hilber. M. Łomnicki), jeżeli ich odszukać 
nie zdołałem. Należy zauważyć jednakowoż, że lista Hilbera odnosi 
się do skamielin znajdowanych w parowie w zachodniej stronie wsi. 
Spraw. Kom. fizyogr. T. XLIV. Dział IV. 
