viti 
"Prof. Smreczyński zajął sie zbadaniem Pienin pod względem 
orto- i hemipterologicznym, przyczem z powodu zbyt wielkiej od- 
ległości tych gór od linii kolejowych zmuszony był ograniczyć się 
w swych poszukiwaniach do czasu feryi. Zebrany przez Prof. 
Smreezyüskiego materyał jest bardzo obfity, obejmuje mianowicie 
28 gatunków szarańczaków, 184 pluskiew, 120 piewików i 15 Psyl- 
lidów, w tem nowych dla fauny krajowej ośm gatunków plus- 
kwiaków (między innymi Chlorionidea flava P. Löw. znana dotych= 
czas jedynie ż Alp wschodnich) i szarańczak Thamnotrizon apterus 
Fabr. — Opracowanie tych materyałów jest na ukończeniu. 
P. S. Minkiewicz zajmowal się podobnie jak w roku poprze- 
dnim, fauną jezior tatrzańskich, przedewszystkiem Stawu Toporo- 
wego. Stawowi temu, położonemu najniżej z polskich jezior tatrzań- 
skich, poświęcił p. Minkiewicz niemal cztery tygodnie, przyczem 
zamieszkawszy w pobliżu, na Toporowej Cyrhli, mógł badać mate: 
ryał żywy i uwzględnić także takie działy fauny, których badanie 
na podstawie materyałów zakonserwowanych jest połączone z bardzo 
wielkiemi trudnościami. Około dziesięciu dni spędził p. Minkiewicz 
przy Morskiem Oku i Czarnym Stawie pod Rysami, których faunę 
poznał już w przybliżeniu w roku 1909, nadto zebrał nieco materyałów 
w Stawach Gasienicow ych: Dwoistym i Zielonym. Celem ` wszvyst- 
kich tych poszukiwań było nietylko stwierdzenie, jakie gatunki 
zwierząt zamieszkują jeziora tatrzańskie, lecz także poznanie spo- 
sobu ich życia, jak wędrówek, rozwoju w ciągu roku, rozmiesz- 
czenia w różnych obszarach stawów i t. d. 
Materyały faunistyczne i florystyczne zbierał w jeziorach ta- 
trzańskich (mianowicie w Morskiem Oku, Stawie Toporowym i Czar- 
nym pod Rysami) takze Dr L. Sawicki, gdy bawil w Tatrach pod 
nieobecnosé p. Minkiewicza tamże w kwietniu i listopadzie. Prace 
Dr. Sawickiego nad przyrodą jezior tatrzańskich w innych kierun- 
kach, rozpoczęte w r. 1909 a uzupełniane w r. 1910. łączą się 
pośrednio z zadaniami Sekcyi zoologicznej przez wyświetlanie sto- 
sunków fizycznych, od których zależy życie organizmów w tych 
jeziorach. 
W poszukiwaniach podjętych w grocie Magury w Tatrach 
z polecenia Sekeyi geologicznej i zoologieznej wziął udział ze strony 
tej ostatniej Dr. E. Kiernik. Olbrzymi pokład kości zwierząt dylu- 
wialnych, na który natrafiono w tej grocie, dostarczył mnóstwa 
