XXVIII 
z głównych dezyderatów Komisyi fizyograficznej, przejętych po 
poprzednim przewodniczącym, mianowicie naukowe uporządkowanie, 
rozmieszczenie i udostępnienie zbiorów muzealnych geologicznych, 
oporniejszym posuwało się krokiem. Co prawda, nie z winy prze- 
wodniezgeego Komisyi. Nie było środków na pozyskanie chętnych 
i biegłych współpracowników i, eo nie mniej ważne, brak było 
i jest niezbędnego na takie porządki miejsca. Jednak i pod tym 
względem lata przewodnictwa $. p. F. Kreutza zaznaczyły sie 
znacznym postępem ku lepszemu. W muzeum fizyograficznem zdo- 
lano także w najbardziej zaniedbanym jego oddziale geologicznym 
zaprowadzić ład, kolekeye rozsegregować, a niektóre z nich ozna- 
czyć. Dziś dzięki tej powolnej, lecz ciągłej pracy muzealnej, stał 
się możliwy dostęp do nagromadzonych w Komisyi fizyograficznej 
bogatych zbiorów geologicznych. Dziś przyrodnicy, pracujący nad 
geologią Galicyi, mogą już korzystać z kolekcyi swych poprzedni- 
ków, porównywać je ze zbiorami własnymi, co już samo stanowi 
znaczny postęp w pracy naukowej, zdążającej do dokładnego po- 
znania kraju rodzinnego. 
W instytucyi takiej, jak Komisya fizyograficzna, która z chwilą, 
gdy ś. p. F. Kreutz obejmował jej przewodnietwo, istniała już 
lat 27, radykalne reformy mogły mieć tylko problematyczną war- 
tość; mogły zepsuć to, co było dobrego, nie usuwając braków; to 
też ś. p. F. Kreutz, nie kusząc się o takie reformy. pełnił przez 
długie lata swego przewodnictwa sumiennie i gorliwie przyjęte do- 
browolnie i bezinteresownie zobowiązania społeczno- naukowe i Za 
służył na trwałą i wdzięczną pamięć wszystkich tych przyrodni- 
ków polskich, którym jak najrychlejsze poznanie fizyografii kraju 
leży na sercu. 

