86 HERKULAN WEIGT 
że średnie obliczone raz z większej ilości obserwacyi, drugi raz 
z mniejszej — a nadto z dni, które pochodzą z różnych okresów 
miesiąca — nie dadzą się ze sobą porównywać. Dlatego też z car 
łego swojego materyalu wybrał on tylko po 30 dni dla każdego 
miesiąca i obliczył z nich średnie, które wzajemnie zestawiał jako 
pochodzące zawsze z 30 (wzgl. z 31) dni. 
Przez to osiągnął Augustin większą ścisłość, ale tylko pod 
wymienionym jednym względem. Takie średnie trudno porowny- 
wać ze średniemi dla wszystkich wogóle dni bez względu na stan 
zachmurzenia, obliczonemi z długiego okresu czasu, polegającemł 
zatem na kilkanaście razy większej ilości spostrzeżeń; powtóre ta- 
kie średnie, jako pochodzące tylko z 30 dni, mają w sobie ślady 
a nadto mniejszą pewność, bo średnie według niej pp t 
chodzą ze zbyt małej ilości spostrzeżeń. Dlatego też w pracać ł ` 
teorologicznych nie przyjęła się metoda Augustina, a utrzymaa , 
metoda Rykaczewa. eq 
Te to metodę Rykaczewa w szczegółach wydoskonalił ; 24 
głębił prof. A. Angot, obeenie dyrektor Centralnego biura pe Pa 
logicznego w Paryżu. Jego pracę*) uważa Hann5) za najgrum 
- tr. 
1) Rikatcheff: La marche diurne de la température à St. Petersbourg, * 
2 i nastepne. 
2) Augustin: Über den Einfluss der Bewölkung... str. 13. 
3) ibidem ut supra, str. 14. i la tem- 
; ) A. Angot: Influence de la nébulosité sur la variation diurne d Mémoires 
térature à Paris. Annales du Bureau central météorologique de France, e 
de 1888 B. str. 133—154. 
*) Hann: Lehrbuch der Meteorologie, wydanie I. 1901, str, 67. 

