62 DR MIECZYSLAW KOWALEWSKI 
U kilku okazów majowych znalazłem rozwinięte juz organa 
płciowe z mniej lub bardziej widoczną opaską i haczykami płeio- 
wymi na VI segmencie. U jednych był 1 haczyk w wiązce, u in- 
nych (starszych) 2-—3. Wyjątkowo u jednego okazu były one prócz 
i na VII segmencie, ale tutaj tylko z jednego boku. Długość 
tych haczyków wynosiła około 80 |. Osobniki z całkiem rozwi- 
niętą opaską (na V—VII segm.) tracą zupelnie szczecinki na tej 
przestrzeni, przynajmniej na i VI segmencie. Co do kształtu 
tych haczyków, to jest on nieco inny, niż na rysunku Pigueta 
(l. c. tab. 11, fig. 17), mianowicie wezelek (nodulus) nie jest zao- 
krąglony, ale kanciasty (tworzy tu wyraźny kąt), a słabo rozwi- 
nięty ząbek (= górne ramionko) leży bliżej końca dzióbka (= dolne 
ramionko). Wreszcie płat czołowy był tu krótki (nie, jak podaje 
Piguet, 2 razy dłuższy, niż szerszy), nie dłuższy od poprzecznej 
średnicy swojej przy nasadzie. Barwik słabo rozwinięty. 
2. — Nais pardalis Piguet 1906. 
10—1II, 21—II, 12—V, 1910, Dublany. — Jest to jeden 
z pospolitych gatunków, występujący zazwyczaj w ogromnej ilości 
osobników. Okazy z wezesnej wiosny (np. marcowe) są słabo za- 
barwione. U okazów zaś późniejszych (majowych) niezmiernie sil- 
nie rozwija się barwik czerwonawo-brunatny. Gatunek ten odzna- 
cza się jedną charakterystyczną cechą, po której odrazu można go 
poznać. Stanowią go liczne palezaste wyrostki przedniej ścianki 
żołądka, skierowane ku tyłówi i ściśnięte zazwyczaj tak, że tworzą 
rodzaj stożka, szczytem zwróconego ku t łowi, na co zwrócił już 
uwagę Piguet. Wyrostki te otoczone są grubszą kutikulą, u mło- 
dych okazów prawie bezbarwną, u starszych brunatną, często aż 
krwisto-brunatną. 
3. — Nais variabilis Piguet 1906. 
XI—1909, 10—III, 1910, Dublany. — W niewielkiej ilości. 
Po 7—8 haczyków w wiązce w wiązkach brzusznych (w przednich 
mniej, w środkowych więcej). W wiązkach grzbietowych po 2 roz- 
widlone kolee i 2 (niekiedy 1 lub 3) włoski, 5—7 a czasem i 8 
razy dłuższe, niż kolce. Barwik słabo rozwinięty. 
4. — Nais obtusa Gervais 1838. 
10—IIL 21—III, 1910, Dublany. — W niewielkiej ilości. 
Barwik brunatny w ciele pospolity. Dolne ramionka końcowe tyl- 
nych haczyków brzusznych cieńsze, niż podaje Piguet, a naj- 
dłuższe włoski na grzbiecie 2—3 razy dłuższe niż kolee. 
