MATERYAŁY DO FAUNY SKAPOSZCZETÓW 63 
i kolee. Najdłuższe włoski grzbietowe u okazów tych były 5— 
1 razy nawet dłuższe, niż odpowiednie kolce, gdy Piguet podaje 
tylko 31/,—41/, razy. Barwik słabo rozwinięty, lub brak go calko- 
wicie. Okazy pływają szybko wężykowato. 
1. — Slavina appendieulata Udekem 1855. 
XI—1909, 10—IIl, 28—V, 1910, Dublany. Dość pospolity, 
szczególnie w marcu i maju. 
8. — Stylaria laeustris L. 1758. 
II, 28—V, 1910, Dublany. — W marcu znajdowałem kilka 
razy pojedyncze okazy, w końcu maja wielką ich ilość, wszystko 
prawie duże vsobniki, z pomiędzy których przeszło połowa posia- 
dała mniej lub więcej rozwinięte organa pleiowe i opaskę. Pomimo 
to większość tych ostatnich miała z tyłu po 1 lub 2 (rzadziej) pąki. 
kazy marcowe różniły się od opisów tej pierścieniezki, po- 
danych przez Michaelsena i Pigueta tem, że wiązki szezecin- 
kowe grzbietowe miały na V lub nawet IV segmencie (tutaj stale 
krótsze szczecinki), że włoski najdłuższe nie były wszędzie tej sa- 
mej długości, a wreszcie, że niektóre z nich były 3 do 31/, razy 
nawet dłuższe, niż średnica eała. W wiązkach brzusznych było po 
6—7 haczyków w wiązce na segmentach II—V, zaś po 5 na pozo- 
stałych. 
Okazy majowe, niewątpliwie starsze, zgadzały się dobrze już 
z powyżej cytowanymi opisami, jednakże i między tymi okazami 
znalazłem takie, u których najdłuższe włoski nie posiadały jedna- 
owej długości wszędzie na ciele, chociaż długość ich w istocie nie 
przekraczała podwójnej średnicy ciała. U osobników dojrzałych było 
w wiązkach brzusznych po 6—9 haczyków na segmentach II— V. 
0 5—7 na segmentach pozostałych. W wiązkach grzbietowych są 
zwykle 3 małe kolce, 85 p długości, i 1—2 długich włosków. 
U okazów tych stwierdziłem (rzecz zresztą znana) ogromne waha- 
nia w długości ryjka. U jednych była ona sześć razy większa od 
