36 J. GROCHMALICKI I W. SZAFER 
nad nią stojących. Sa niemi: Stigeoclonium tenue Ag. var. lyngbye- 
colum Hg. i Stigeoclonium subsecundum Kuetz. (?)1). 
miejscu, gdzie stawek wkracza na sąsiadujące z nim tor- 
fowisko, znika zupełnie szkodliwe dla roślin działanie siarkowodoru 
a w wolnym od niego przybrzeznym pasku rozwija się bogata flora 
zielenie, — która nie należy już do właściwej Siwej Wody. 
III. Fauna Siwej Wody. 
gerskiólda3) dla gatunku Tr. gracilis, leez tylko częściowo. 
Większość znamion zasadniczych, jak budowa przedniego końca 
ciała i jego uzbrojenie, budowa przewodu pokarmowego oraz ilość 
i kształt brodawek przedodbytowych, zgadzają się zupełnie z temiz 
u formy typowej, ale okazy wspomniane różnią się jednak znacznie 
rozmiarami ciała. Według wymienionych autorów długość = 
2—26 mm, © = 21—3 mm; okazy z Siwej Wody wykazują 
długość dia $ = T3 mm, — 19 mm. Podobnie grubość wy- 
nosi (wedł. De Mana) u Bye mm, u Q 0:35 —0:40 mm, 
tutaj zaś Y dosięga zaledwie 0:23 mm, © najwięcej 0:35 mm. Y” 
powiednio też do długości ciała występują różnice w długości ogo- 
na, bo podezas gdy wymienieni autorowie podaja, ze dosiega on 
dlugosei podwöjnie wzietej odleglosei pierwszej brodawki od odbytu, 
przenosi on u form z Siwej Wody przeszło pięć razy te wymiary: 
1) Oznaczenie niepewne. Od S. subsecundum Kuetz. różni się zupełnie Be 
rozgałezionemi lub słabo i tylko w dolnej części rozgalezionemi galazkami. | 
1884 2) Dr J. G. De Man: Nematoden der niederländischen Fauna, Leiden, 
t. 
3) Dr L. A. Jagerskióld: Freilebende Süßwassernematoden. (Die Süß- 
wasserfauna Dentschlands hrg. von Brau er, 1909). 
4; 
