ET EE EE NE 
SIWA WODA W WYZYSKACH PO. SZKŁEM 37 
Co do stosunku, w jakim te dwie formy pojawiały się w plankto- 
nie, znamienne jest to, że pierwszy z nich był prawie wyłącznie 
panującą formą w przeciągu maja i czerwca, później jednak zau- 
ważyłem o wiele silniejszy rozwój wrotka i ten w planktonie z mie- 
sięcy letnich lipca i sierpnia stał się przeważającą jego. składową. 
obrzeżonych poławiałem również formy ze znamionami okazów po- 
dawanych przez Bakowskiego?) dla okolic Cieszanowa, - 
myśla i Halicza. Rąbek zewnętrzny u nich okazywał przesunięcie 
ku środkowi skrętów, a ujście skorupki zbiegało ku dołowi, przez 
co formy te stawały sig podobnemi do środkowo-europejskiego ga- 
tunku Pl. carinatus. — | 
Wśród ilościowo bogatej fauny skorupiaków, powodujących 
czasami krwisto-czerwone plamy na tle białych osadów siarki, po- 
Jawiają się wreszcie w okolicach przybrzeżnych olbrzymimi rojami 
larwy 1 poczwarki komarów Culex annulatus Fabr., C: nemorosus L. 
[4 , 
fauna gatunków wodnych, te wystepuja buwiem w liezbie dziewie- 
Ceu: z rodziny Haliplidae gatunek H. fluviatilis Aubé v. immacula- 
tus Gerh. z rodziny Dytiscidae Bidessus geminus F., Hydroporus pi- 
ctus F., Noterus crassicornis Müll. z rodziny Hydrophilidae Phily- 
drus frontalis Er., Ph. fuscipennis Thoms., Ph. bicolor F., — nowy 
dla fauny ehrzaszezy krajowych, zreszta gatunek nadmorski i so- 
nn 
1) Dr A, Wierzejski: Przegląd fauny skorupiaków galicyjskich, Kra- 
ków, 1895. J gia y p galıcy) 
*) Józef Bąkowski: Mieczaki galicyjskie, Kosmos, 1885. 
