148 HUGO ZAPAŁOWICZ 
Celem mych dalszych wycieczek była północna część poło- 
żonych w Marmaroskiem Gór »widowskich. Z doliny Cisy Czar- 
nej i p. Apszyńca wyszedłem na polanę Apszyniecka i zwiedzilem 
szezyty Todiaskę 1766 m i Tatulskę 1774 m, spostrzegajae od p. 
Apszyńca wszędzie masywny, widocznie görnokredowy (pietroszan- 
ski) piaskowiec, podczas gdy grupę Bliznicy składa przedewszy 
stkiem płytkowy, ciemny, obfitujący w wapień piaskowiec (Jahr- 
buch. geolog. Reichsanstalt 1886, Pokut. Marmar. Karp. p. 552), 
który bardzo prawdopodobnie — jak to teraz spostrzegam — na- 
leży do eocenu. (Na mapie węg. geolog. Zakłądu zaliczono kom- 
pleks płytkowych piaskowców Bliźniey do' dolnej kredy — zupeł- 
nie mylnie!) Z powodu słoty nie mogłem posunąć się dalej na 
południe, ku wymienionej Bliźnicy i zetknąć się z obszarem już ` 
tnącym. 
Z, kolei zwiedziłem andezytowy (trachitowv) Gutin 1447 m 
na połud. od Marm. Sygietu. odbyłem potem jednodniową wycieczkę 
na Pietrosu Alp Rodneńskich i przeszukałem środkową część tych ` 
Alp: wschodnią część Piatra rei, Muntelu Kailor 1945 m. zacho” ` 
dnie stoki Gargaleu (2160 m), Omului po szczyt 2135 m (drug! 
szczyt tej nazwy 1932 m znajduje sie na wschód od Ineu), pól- 
nocne skały wapiennej piramidy Corongisu 1994 m i wielką do- 
linę Putredu. Piramida Corongisu wznosi się na polud. odnodze y 
Omului. Składa ja wapień krystaliczny, spoczywający na łupku di 
