6 TADEUSZ WISNIOWSKI 
cola (Anthracosia) aquilina Soe. 1. Wykaz tych zwierzęcych ska- 
mieniałości z warstw tenczyńskich powiększa się obecnie o dwa 
rodzaje: Naiadites i Anthracomya. Stosunkowo liezne, ale wogóle licho 
zachowane okazy znalazły się w skale dwojakiego rodzaju: Naia- 
dites i Carbonicola w eharakterystyeznych łupkach barwy czarnej, 
Anthracomya w łupkach iłowych, jasno- popielatych. "Zachowanie 
w tych ostatnich względnie korzystne, podczas gdy muszle z łup- 
ków czarnych są bez wyjątku zdeformowane. silnie zgniecione i t. d. 
Naiadites sp. występuje gromadnie, ale niestety, w okazach 
bardzo lichych. Jeżeli zachowała się skorupa, to w tylnej i górnej 
części jest trudna do wypreparowania z powodu widocznej cien- 
kości, szczyty zaś i ciągnąca się od nich ku tyłowi nabrzmiałość 
są niewidoczne skutkiem zupełnego zgniecenia, mimo że skorupa 
jest ku przodowi znacznie grubsza. Przytem okazy leżą zwykle na- 
gromadzone obok siebie i na sobie, tak że do sfotografowania na- 
dawał się jeszcze najlepiej tylko odcisk, niestety bez końca prze- 
dniego ze szczytem (tab. I, ryc. 6). Rozmiary, kształt skośnie trój- 
kątny z tylnym końcem dolnym łagodnie zaokrąglonym. prosta 
linia brzegu zamkowego i bardzo gęste linie przyrostu, charaktery- 
stycznie wyginajace się ku górze, występują jednak na tym odei- 
sku bardzo dobrze; z końca przedniego brakuje niewiele. Kilka 
płytek czarnego łupku ma powierzchnię zasianą bardzo licznymi 
okazami tej samej formy, ale o wymiarach znacznie mniejszych. 
O oznaczeniu gatunkowem w tym wypadku oczywiście niema mowy. 
ajadytom towarzyszą nierzadkie skorupy z rodzaju Carboni- 
cola. Znajdzie się ich prawdopodobnie kilka form, jak mogę sądzić 
z materyału, który posiadam, a wspomnę o jednej, tem szczególnej. 
że, jak to się zdarza w tym rodzaju, wewnętrzna strona skorupy 
posiada delikatne prążki promieniste, widoczne na odcisku, gdzie 
sama skorupa odpadła; widać je w dolnej części, zwłaszcza w par- 
tyi pod szczytami (por. tab. I, rye. 5). 
ajlepiej zachowane są antrakomye w łupkach popielatych. 
Oznaczyłem je jako Anthracomya pulchra Hinde, znaną z górnego 
karbonu angielskiego. Zgodność zarówno z opisem, jak i z rysun- 
kami w dziele Hinde'a (l. c., str. 114— 115. tab. XV) niewatpli- 
wie FRAZA: Przypomina ta forma także Roemera Anthraco- 
sia sp.?). 
a tym szczupłym wykazie kilku form roślinnych i zwierzę- 
cych, które znaleźliśmy w warstwach karbońskich Miękini i Ten- 
czynka, kończy się istotna treść obecnej notatki. Zadaniem Je) 

1) Einige Anthracosiden a, d. Ostrauer Schicht. Jahrb, d. k. k. geol. RA. 1909. 
2) Roemer. Ueb, e. marine Conchylien-Fauna im produkt. Steinkohlengeb. 
Oberschlesiens. Zeitschr, d. Deutsch. geol. Gesellsch. Tom XV. 1863, str. 584—580, 
rye. 6. i 
