O SKŁADNIKACH TEKTONICZNYCH PODKARPACIA 9 
zwykłe łupki menilitowe brzegu karpackiego w postaci czarnych 
łupków i margli o biegu pnzd. a upadzie w górnej części debry 
pnwd., w niższej zaś pdzd. Wobee przebiegu debry, w przybliżeniu 
równoległego do biegu warstw, trudno osądzić, czy układ jest siodłowy, 
czy łękowy; prawdopodobniejsze jednak jest drugie przypuszczenie, 
gdyż sąsiednia debra (otwierająca się na samą wieś) okazuje u swego 
górnego początku oprócz żwirów wychodnie łupków menili- 
towych z biegiem pnzd., a upadem pdzd. 
Na pdwd. od Markowy nad jednym z potoków, z których 
spływu iH potok Łukawiee Wielki, zabudowała się wieś 
Babeze. We wsi tej spotyka się również łupki menilitowe, 
których jednak wychodnie ustają jeszeze daleko powyżej ujścia 
potoku, wpadającego wśród wsi z lewej strony do potoku Babezan- 
skiego. Dalej ku pdwd. przegryza się przez łupki menilitowe 
ramię Łukawca Wielkiego. pochodzące ze spływu potoków, poczy- 
nających się między Łukawcem a Wielką Hygą. W brzegach do- 
liny tego potoka występują łupki menilitowe jako warstwy 
krzemionkowo -ilowe szarobrunatne, czarne łupki ilowe i łupki 
białawe piaskowcowe z żółtym wykwitem, z upadem pd. stro- 
mym, biegiem zd. Dopiero tuż powyżej graniey obszarów gmin 
Babcza i Mołotkowa nad wgryzajacem się w prawe zbocze doliny 
zakolem (naprzeciw punktu, oznaczonego na mapie „szczegółowej: 
1:75000, liczbą 446 m) odsłaniają się warstwy dobrotowskie 
w postaci szarych piaskowców z mika, piaskowców grubiej okru- 
chowych i sinych iłów o biegu zd.. upadzie 
Bliżej linii naszego przekroju nie dostrzegło się warstw dobro- 
towskich zapadających pod łupki menilitowe. Za to w górnej części 
debry, która poczyna się koło chat pdwd. końca wsi Markowy 
spotyka się szary ił z uwarstwowaniem zniszezonem i z wytroczonemi 
płytkami piaskowca. Jest to ił solny. Żródło surowicy solnej znaj- 
duje się we wsi przy drodze, prowadzącej z cerkwi na zbocze wscho- 
„dnie doliny Maniawki. Nieco dalej ku pdwd. od linii naszego prze- 
kroju pousuwane zbocza lewego dopływu p. Babezanskiego czynią 
prawdopodobną obecność iłów solnych w niewielkiej głębokości 
podziemia tego obszaru, zakrytego zresztą żółtą gliną dyluwialną. 
nwd. stronie obszaru gminy Markowy otwiera się parę 
deber, poczynających się z pod Pasowiska i uchodzących do doliny 
Maniawki. Jedna z tych deber okazała odsłonięcie piaskowca 
dobrotowskiego o biegu pnzd. a upadzie stromym raczej pn. 
niż pd. w postaci ław piaskowca i szarych iłów. Warstwy dobro- 
towskie dalej ku pnwd. przechodzą zwolna w iły łupkowe, gdyż 
w debrze granicznej (między Markową a Manasterezanami), scho- 
dzącej z Pasowiska ku Maniawce, na zejściu się dwu ramion wy- 
stępują szare iły łupkowe z wstawkami piaskowea o biegu pnzd.. 
upadzie stromym pdzd. 
