O SKŁADNIKACH TEKTONICZNYCH PODKARPACIA 13 
jednak w zrozumieniu budowy podziemia wychodnie wyżej SE 
w dolinie Łukawca Wielkiego na granicy Babeza i Molotkow 
i niektóre zjawiska na obszarze wsi Mołotkowa. Potok Elvio 
Wielki odsłania w górnej części wsi Mołotkowa warstwy do- 
brotowskie o biegu + h 10, upadzie pnwd., w postaci iłów i pły- 
tek szarosinego piaskowca; w potoku wśród chat można widzieć 
ładne ich wychodnie. Piaskowiee dobrotowski panuje prawdopo- 
odsłonięcie łupkowatego piaskowca i sinego albo szarego iłu 
wego o biegu + pn. a upadzie wd. oglądaliśmy jeszeze we wee? 
przydrożnych Jaworowa, przy drodze prowadzącej z Nadwórny do 
ołotkowa. Przy tej samej drodze odsłaniają się także na grzbie- 
cie, oddzielającym dolinę Bystrzycy Nadwórniańskiej od doliny do- 
plywu Lukawea Małego szare iły lupkowe z upadem na pdwd.! 
Wśród samego Mołotkowa znajduje się blizko cerkwi źródło surowicy 
solnej. Woda wypływająca tworzy kałuże, na których dnie i w któ- 
rych otoczeniu bieleje już zdala widny osad soli kamiennej. Brzegi 
kałuż w czas bezdeszczowy obramowane były szybkami podobnemi 
do szybek lodu po przymrozku; na dnie kałuż leżały luźne sze- 
ścianki soli. 
edząc nasz przekrój dalej ku pnwd., nie spotyka się w po- 
bliżu jego linii odsłonięć ani czerwonych iłów, ani iłów solnych; 
dopiero u pd wd. konca grzbietu Bzowacza występują ślady skał 
starszych, mianowicie zlepieńca słobódzkiego. Lieznych i po 
części doskonałych odsłonięć dostarczają szczególnie boczne debry, 
otwierające się do doliny Lukawea Małego we wsi Hwoździe. Tam, 
gdzie poto ukawiec Mały wkracza w obszar gminy Hwozda 
przy. gościńcu, ‚odslaniaja sie po obu zboczach doliny slady zle- 
pieńca słobódz kiego. U wylotu pierwszego na obszarze wsi. 
prawego doplywu, w brzegu lewym jego dolinki odsłania się serya 
warstw naprzemian piaskowcowych i zlepieńcowych o biegu pnzd., 
upadzie pdzd. Jest to oczywiście serya przejściowa między zle- 
pieńcem słobódzkim a piaskowcem dobrotowskim. 
W pobliżu drogi polnej przecinającej znacznie dalej ku wschodowi 
dolinkę, o której mowa, pojawiają się już same pros do- 
brotowskie, ktörych biegu i upadu nie udało się oznaczyć. 
Bardzo pouczająca jest dolina pne lewego doplywu 
Lukawea Małego, otwierająca się prawie wprost na cerkiew wyż- 
szej części Hwozda. Udając się w głąb dolinki, przecinamy poprze- 
cznie do biegu seryę warstw w kierunku odwrotnym do przyjętego 
w tym opisie. Blizko wylotu tej doliny ce warstwy do- 
brotowskie w dość grubych ławach o biegu pnzdpn., upadzie 
mech z wtraconemi warstwami zlepienca. Ku stropowi (pozornemu, 
się później okaże) wtrącone są w te warstwy przejściowe od 
ruens MN ONU do warstw dobrotowskich prawdziwe lupki 
