16 JAROSŁAW ŁOMNICKI 
tego grzbietu schodzi się mniej więcej z łękiem warstw dobrotow- 
skich. Linia ograniczająca nasze siodło ku pdzd. to oś grzbietu 
Cipeiury i Bzowacza, znajdująca swe przedłużenie w grzbiecie 
wśród Staruni, równoległym do Krasnej i wychodzącym na silny 
zakręt Łukawca Wielkiego. Także ta linia przedstawią w ogólnym 
przebiegu łęk, którego jednak najwyższe części zbudowane są ze 
zlepieńców słobódzkich. 
Od linii synklinalnej, pierwszej ku pnwd., następuje zaklęsłość 
w rzeźbie naziomu. W tej zaklęsłości u brzegów Lukawca Wiel- 
kiego spotykamy iły solne a w górnej części doliny, przepływają- 
cego przez nią dopływu Łukawea Wielkiego jest studnia solnej su- 
rowicy jedna, w Hwoździe zaś nad dopływem Łukawca Małego 
druga („Bania“). Na tej prawdopodobnie zaklęsłości terenu kończy 
się serya przewrócona, gdyż w półnoenej części wsi Staruni na 
półnoe od wychodni iłu solnego widzimy upadający ku pnwd. 
utwór warstw dobrotowskich a nad nim iły łupkowe. Piaskowiee 
dobrotowski, ograniczający ku pnwd. solonośną zaklęsłość, wystę- 
puje w rzeźbie naziomu jako wał ciągnący się od Staruni ku Miel- 
nikom przez wzniesienie Werpil. 
Między łękiem zlepieńców słobódzkich a łękiem łupków menilito- 
wych na pd. zachodzie przyjąć wypada trzy siodła, Z tych siodło bez- 
pośrednio ku pdzd. następujące ma, jak to z ryc. 1 widać, w skrzydle 
pnwd. piaskowce dobrotowskie z wtrąceniem zlepieńca słobódzkiego 
a pod tem szare iły łupkowe solonośne, w których założono ko- 
palnie staruńskie, skrzydło pdzd. tego siodła okazuje potężny ro- 
zwój czerwonych iłów łupkowych, jak to widać pod Pohoryleem 
na pd. od Manasterezan. Do jądra tego siodła należą prawdopodo- 
bnie zaznaczone na mapie Prof. Zubera iły solne na pdzd. od 
Cipeiury. Siodło to, szerokie na północy, widocznie zwęża się ku 
południowi. Następne siodło ma w skrzydle pnwd. między Markową 
a Manasterczanami iły czerwone, w Jaworowie na pnwd o 0- 
otkowa warstwy dobrotowskie, w skrzydle zaś pdzd. pod Paso- 
wiskiem te warstwy dobrotowskie, które Prof. Dr Zuber wyzna- 
czył w swej mapie jako łupki menilitowe. Do osi tego siodła należy 
prawdopodobnie źródło surowicy solnej w Mołotkowie. Łęk warstw 
dobrotowskich, ograniczający to siodło ku pdzd., zarysowuje SIę 
w rzeźbie jako wzniesienie Pasowisko. Na pdzd. następujące siodło 
ma w skrzydle pdwd. warstwy dobrotowskie, w jądrze utwór solo- 
nośny Markowy a w skrzydle pdzd. łupki menilitowe, które w kie- 
runku biegu ku pdwd. podścielone są jeszcze wyraźnie przez war- 
stwy dobrotowskie. i 
ealym obszarze zbadanym miedzy lekiem warstw menili- 
towych brzegu karpackiego a linią: Starunia- Werpil-Mielniki poło- 
żenie warstw najstarszych w łękach a najmłodszych w jądrach 
siodeł, łącznie z widocznem przewróceniem koło Nadwórny dozwa- 
