
O SKŁADNIKACH TEKTONICZNYCH PODKARPACIA 17 
laja na przy puszczenie, że podziemie okolicy, objętej wyżej wy- 
mienionemi liniami, zbudowane jest z warstw brzusznej 
części laszezowiny w ruchu pofałdowanej. Grzbiet 
schodzące się z lękami zwięźlejszych piaskowców dobrotowskich 
(po części zlepieńców słobódzkich) i zaklęsłości, odpowiadające sio- 
dłom złożonym z miękkich iłów czerwonych z jądrami solonośnego 
podłoża. wypreparowała erozya potoków. 
ynurzanie się skiby przewröconej molasy. rozpościerającej się 
między brzegiem fliszow ym a linią Werpilu z pod łupków menili- 
towych, względnie poza i bszarem badanym z pod innych utworów 
fliszowych brzegu karpackiego 1) i to z pod skibv nie ida tee. 
który to układ rozpoznali Pauli Tietze?) a potwierdził Zuber?), 
świadczy o tem, że przewrócona skiba molasy nadwórniańsko solo- 
twińskiej ma korzenie pod korzeniami skiby brzeżnych Karpat, że 
zatem jej skały osadzilv się w bardziej abwodowych częściach geo- 
synklinali. niż utwory Karpat właściwych. Podłoże. po którem prze- 
sunęły się masy molasy ku północnemu wschodowi, to iły: solne 
te same. po których, jak to Limanowski*) wy kazał, ślizgały się 
masy skiby Karpat brzeżnych, a które zatem muszą być najmlud- 
szym utworem geosynklinali. 
o ilustraeyi tych wniosków służą ryc. 4 i 5, które zazna- 
czają nadto bardzo interesujące wyciśnięcia i nabrzmienia poszcze- 
E utworöw plaszezowiny molasy. 
puszczać należy, że brzuszna część płaszczowiny brze- 
żnych p arpat uległa wyciśnięciu a a. część płaszczowiny 
molasy przewróconej zupełnej pizdy jakim stosunku pozo- 
staje molasa nieprzewrócona na pn. wd. od Werpilu do zbadanego 
obszaru, nie zdołam odpowiedzieć na podstawie zebranych spostrze 
żeń; możliwe jest wynurzanie się skiby tej z pod molasy prze- 
wróconej. 
Dalsze spostrzeżenia w okolicach Podkarpacia, przyległych do 
omówionego obszaru, dałyby bardzo ważne wskazówki do rozwią- 
zania pytania. jak się skiba przewrócona zachowuje z biegiem pasm 
ku północnemu zachodowi i południowemu wschodowi a zarazem 
byłyby próbą prawdziwości wyprowadzonych powyżej wniosków. 
We Lwowie, w październiku 1910 r. 

J. Niedźwiedzki. O geologicznych stosunkach przy kolei Stanisławów- 
Woronienka w Karpatach wachodniogalicyjekieb Kosmos. R. XXII. Lwów 1898. 
r. 4—6. 
4 *) Paul u. Tietze. nie in | der Sandsteinzone der Karpathen, Jahrb. 
dk k. Geolog. Reichs-Anst Wien | 
: 3) Zu ber. Atlas ree Galicyi. Tekst do zeszytu drugiego, Kraków As 
4) Limanowski. Kzut oka na architekturę Karpat. Kosmos, 3. XX 
Lwów 1905. 
Spraw. Kom. fizyogr. T. XLV. Dział IV. 
