XXIV 
liczby tu wszystkich z nazwiska wymieniać nie można, składa Sek- 
cya na tem miejscu podziękowanie. 
Sekeya meteorologiczna odbyła w ciągu roku 1903/4 dwa 
posiedzenia; przewodniczącym Sekcyi na r. 1904 wybrany został 
ponownie Prof. Dr. M. Rudzki. 
b) Sekeya geologiczna. 
Sekcya geologiczna poleciła w r. 1903 badania geologiczne 
pp. Prof. J. Łomnickiemu i M. Limanowskiemu. 
Prof. J. Łomnicki zajął się badaniem stosunku mioceńskich 
iłów, pokrywających przejście od Podola do Karpat na linii między 
Kołomyją a Kałuszem. do utworów mioceńskich karpackich. Po- 
dług tymczasowego sprawozdania wyznaczył p. Łomnieki powtór- 
nie prawdopodobną granicę pn. wsch. utworów mioceńskich, sfałdo- 
wanych w dolinach potoków Bereźniey. Sadzawki i Łukwy, i ze- 
brał odpowiednią ilość próbek skał w pobliżu tej granicy. Okolica 
Kalusza, dla braku dostatecznych odsłonięć, nie dostarczyła pewnych 
danych, z których możnaby wnosić o sposobie przechodzenia miocenu 
podkarpackiego w poziomo ułożone iły pokuckie; natomiast w dal- 
szych okolicach Kołomyi, mianowicie w dolinie Luezki, znalazł 
p. Łomnieki odsłonięcia dozwalające przypuszczać zgodne przecho- 
dzenie miocenu podkarpackiego, sfałdowanego, w stropowe iły po- 
kuckie, rozwinięte tam w postaci utworów, zawierających węgiel 
brunatny Myszyna i okolicy. W Oskrzesińcach odkrył p. Łomnicki 
w iłach pokuckich około 30 gatunków skamielin. głównie małży 
i ślimaków. Rezaltaty zeszłorocznych poszukiwań uwzględnił on 
w mapach geologicznych Stanisławowa i Kołomyi. wykonanych po- 
przednio a przeznaczonych do Atlasu geologicznego Galievi. 
. M. Limanowski zajął się w Tatrach retyckiemi morskiemi 
warstwami, które w tych górach są wprawdzie szeroko rozprzestrze- 
nione, ale zaledwie tylko w paru miejscach tak wyraźnie odsło- 
nięte, żeby można rozpoznać następstwo faz oseylujaeego morza. 
Jedno z takich miejsc znalazł p. Limanowski na południowym stoku 
Małego Kopieńea, utworzonym na szczycie przez dolomit średnio- 
tryasowy, pod nim przez piaskowce i czerwone łupki kajperskie, 
a niżej w całej rozciągłości przez retyckie warstwy. To odsłonięcie 
zbadał p. Limanowski jak najdokładniej w dwóch przekrojach, mie- 
